ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: THE VOICE (Παρατηρήσεις, Σκέψεις, Σχόλια, Νο. 3 - 9/6/2015)

THE VOICE

(Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις, Νο. 3 - 9/6/2015)

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

Ένα ακόμα επεισόδιο του THE VOICE έληξε και πρίν συνεχίσω, θα επαναλάβω την άποψη μου, ότι παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν θα έπρεπε να λαμβάνουν μέρος.

Ο νεαρός, συμπαθέστατος, ταλεντάρα αλλά η ηλικία του δεν είναι για εκεί και θα με δικαιολογήσετε, εάν προσέξατε δηλώσεις και συμπεριφορά.

Συνεχίζω ακάθεκτος τις παρατηρήσεις μου με τα χορευτικά της αποψινής βραδιάς και θα ήθελα να επισημάνω ότι ο συγχρονισμός, ένα στοιχείο απαραίτητο στον χορό, με τις χορεύτριες και τους χορευτές δεν συναντήθηκαν καθόλου σήμερα. Ήταν σαν ένα ζευγάρι να είχε πάρει διαζύγιο, να βρίσκονταν και τα δύο άτομα στον ίδιο χώρο και έκαναν τα αδύνατα, δυνατά να μην πέσει ο ένας, επάνω στον άλλον.

Να απονείμω τα εύσημά μου τόσο στην ορχήστρα, όσο και στα παιδιά που έκαναν τα φωνητικά, γιατί για ακόμα μία φορά ήταν άψογες και άψογοι.

Τα τεχνικά προβλήματα και ιδιαίτερα τα προβλήματα του ήχου, δεν έπρεπε να ήταν κανείς ειδικός για να τα διαπιστώσει, γιατί σήμερα ο ήχος μάς γραντζούναγε τα αυτιά και από ότι είδα, είχαν και πρόβλημα τα παιδιά που διαγωνίζονταν, με τον ήχο στα ακουστικά τους και για όποιον γνωρίζει από live συναυλίες, αν δεν έχεις καλό ήχο στο αυτί σου, δεν μπορείς να τραγουδήσεις, ειδικά όταν δεν υπάρχουν monitor μπροστά σου που να σου φέρνουν στα αυτιά, τα όργανα της ορχήστρας.

Επειδή παρακολουθώ το THE VOICE από την αρχή, είναι ένα συνεχές πρόβλημα, που ακόμα συνεχίζει να υπάρχει, ενώ δεν θα έπρεπε.

Ο παρουσιαστής της εκπομπής, ντυμένος ως παγωτατζής σε παιδικό πάρτυ και ο συμπαρουσιαστής από αδιάφορος έως απαράδεκτος.

Θα μου επιτραπεί να σχολιάσω λίγο τις αιθέριες κυρίες της κριτικής επιτροπής όπου η μία μας εντυπωσίασε με την μαύρη της τουαλέττα, καθήμενη με το αβυσσαλαίο ντεκολτέ της, η οποία όμως όταν σηκώθηκε και είδαμε την εντέχνως γυμνή πλάτη της, πιστεύω ότι οι μεγαλύτερης από εμένα ηλικίας κύριοι, θα έπρεπε να πάρουν είτε τα υπογλώσσια για την καρδιά τους, είτε τα χάπια για την πίεσή τους, είτε και τα δύο.

Σήμερα με φρεσκοβαμμένα μαλλιά (την περασμένη φορά το είχε ξεχάσει, αλλά την δικαιολογώ λόγω της ασθενείας της) και καλοχτενισμένη, πάντοτε θηλυκιά και πάντοτε χαριτωμένη.

Η έταιρη κυρία με το σκούρο μπλέ κουστουμάκι της ή μάλλον αν μπορούσα να το έλεγα ταγιεράκι με παντελόνι, πανέμορφη και σήμερα με πάντοτε εντυπωσιακά δαχτυλίδια, παρ' όλα τα τατουάζ της, έδειχνε σεμνή και μετρημένη.

Βέβαια το "πραγματικά" που προδίδει την αμηχανία και την έλλειψη επιχειρημάτων, είχε την τιμητική του και σήμερα.

Μου άρεσαν οι επιλογές (εκτός από μία που έθαψε κυριολεκτικά τον τραγουδιστή) των τραγουδιών και ακόμα περισσότερο μου άρεσαν οι κοινές εμφανίσεις διαγωνιζομένων και κριτών, με τις όμορφες διασκευές των κομματιών που παρουσιάσθηκαν.

Έρχομαι στο διαγωνιστικό μέρος, όπου για ακόμα μία φορά ο Νεκτάριος κάνοντας μία εκπληκτική εμφάνιση ψηφίσθηκε από την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου και όπως έδειξαν τα στατιστικά στοιχεία στο τέλος, συγκέντρωσε ποσοστό κοντά στο 90% και ήταν ο μοναδικός σε αυτό το επίπεδο.

Από ό,τι φαίνεται δεν είμαι μόνον εγώ φανατικός υποστηρικτής του.

Λένε ότι στις ορχήστρες, ο ντράμερ είναι ο βοηθός του μαέστρου, γιατί με τα τύμπανά του, δίνει τον ρυθμό στην ορχήστρα και θα προσυπογράψω, αλλά ο Νεκτάριος σήμερα ήταν ο μαέστρος.

Μπράβο Νεκτάριε αγόρι μου. Μπράβο για το ψυχικό σου σθένος, μπράβο για την δουλειά σου ως μουσικός, μπράβο για την παρουσία σου ως τραγουδιστής και μπράβο για την εδραίωσή σου ως showman.

Συμβουλή μου και παράκλησή μου είναι σε όσους έχουν την οικονομική ευχέρεια να ψηφίζουν, Νεκτάριο με κλειστά τα μάτια.

Από εκεί και πέρα η παρουσία της Κύπρου μας πολυάριθμη και εντυπωσιακή, η παρουσία της Κρήτης μας ρωμαλέα και φυσικά η παρουσία του Πόντου μας εντυπωσιακή, με ένα τραγούδι που με συγκίνησε σφόδρα, ένα τραγούδι ωδή στη μάνα, που το αφιέρωσα νοερά στην δική μου, που έφυγε πολύ νωρίς, ξαφνικά, νεότατη και παραγωγική.

Μέχρι το επόμενο επεισόδιο, σας εύχομαι καλή εβδομάδα και Νεκτάριος δαγκωτό!..

THE VOICE

(Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις, Νο. 2 - 1/6/2015)

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

Θα ξεκινήσω και πάλι σήμερα με τις κυρίες η μία εκ των οποίων έχει αλλάξει χτένισμα, πράγμα που της πήγε πάρα πολύ, κάνοντας την ακόμα ομορφότερη.

Η έταιρη, σήμερα ήταν άρρωστη και φαινόταν, ακόμα και αν δεν μας το έλεγε, αυτό όμως δεν την εμπόδισε να είναι κομψότατα ενδεδυμένη, με το σοβαρό πλήν σέξυ, ταγιέρ της, το οποίο μεταμορφώθηκε (μόλις αφαιρέθηκε το σακάκι) σε έξωμο αλλά εντέχνως στηριγμένο, φόρεμα.

Θα επαναλάβω και ίσως γίνω βαρετός τη λέξη «πραγματικά» που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν κατά κόρον, προδίδοντας την αμηχανία τους και την έλλειψη λόγου και επιχειρημάτων.

Υπάρχει στην όλη εκδήλωση και μία αντιπαθητική παρουσία, που ως μαϊντανός, εισχωρεί σε κάθε τηλεοπτική εκπομπή, χωρίς κανένα εμφανές προσόν, πράγμα που με κάνει να σκέπτομαι ότι όταν έχεις μέσον είτε είσαι άντρας είτε είσαι γυναίκα, μεταμορφώνεσαι αυτομάτως σε ό,τι επιθυμείς, όπως το επιθυμείς και οπουδήποτε επιθυμείς.

Η Μεγαλόνησος Κύπρος, παρούσα για ακόμα μία φορά, με καταπληκτικές φωνές τόσο στα αγόρια όσο και στις κυρίες.

Η εμφάνιση επίσης της Μεγαλονήσου Κρήτης, σημαντική καθώς και του Ποντιακού στοιχείου, με μία αξιολογότατη παρουσία, αν και σήμερα η επιλογή τραγουδιού από τον “coach” τον αδίκησε κατάφωρα.

 

Όπως και την περασμένη φορά, το ίδιο και σήμερα θα σταθώ στην παρουσία του Νεκτάριου.

Ανέκαθεν θεωρούσα, τους μη αρτιμελείς, ως ήρωες της ζωής, αναρωτόμενος από πού αντλούν αυτό το ψυχικό σθένος, ώστε να μπορούν να ανταπεξέρχονται σε όλες αυτές τις δύσκολες καταστάσεις προσαρμογής.

Είναι φωτεινά παραδείγματα ψυχικού ηρωϊσμού για όλους εμάς τους μεμψίμοιρους αρτημελείς που με τίποτα δεν είμαστε ικανοποιημένοι και εφευρίσκουμε λόγους και αιτίες, που η μετριότητά μας ή η ασημαντότητα μας δεν μπορεί να κάνει βήματα προόδου και φταίνε πάντοτε όλοι οι άλλοι και όχι εμείς.

Για όλους εμάς που τα έχουμε όλα, όμως δεν μας κάνει τίποτα, για όλους εμάς τους επαναστάτες του καναπέ, τους οπαδούς του ωχαδερφισμού, τους λάτρεις της μοιρολατρίας, τους εραστές του τίποτα.

Για ακόμα μία φορά ο Νεκτάριος με μάγεψε, με συγκίνησε και τον θαύμασα τόσο ως εκτελεστή του οργάνου του, όσο και ως τραγουδιστή αλλά ακόμα περισσότερο για την κατάθεση ψυχής που κάνει, παρουσιάζοντας το κάθε τραγούδι.

Θαυμάζω επίσης το κουράγιο του και την αυτοπεποίθησή του καθώς και τον αγώνα που δίνει για την καθημερινότητα του, η οποία προφανώς δε έχει απολύτως καμμία σχέση με την ανούσια δική μας.

Μπράβο Νεκτάριε αγόρι μου!!! Δυνατά με τσαμπουκά να δείξεις σε όλους εμάς πώς είναι οι πραγματικοί αγωνιστές.

Εγώ προσωπικά και από ό,τι ακούω και ένας μεγάλος αριθμός τηλεθεατών, είμαστε μαζί σου μέχρι την τελική νίκη, όχι για τη νίκη αγόρι μου όσο για τον μεγάλο αγώνα που σε βλέπουμε να δίνεις.

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: THE VOICE. (Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις, 1ο (18/5/2015))

THE VOICE

(Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις)

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

 
Από την πρώτη του φορά, παρακολουθώ φανατικά το THE VOICE αν και δεν βλέπω σχεδόν καθόλου Ελληνική τηλεόραση.

Σήμερα, λοιπόν, βλέποντας την συγκεκριμένη εκπομπή, σκέφθηκα να παραθέσω μερικές σκόρπιες σκέψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σας.

Εν πρώτοις οι δύο κυρίες σήμερα ήταν άκρως εντυπωσιακές, η κάθε μία με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο και τις προσωπικές της ενδυματολογικές επιλογές, απέχοντας μακράν η μία από την άλλη, πλήν καλόγουστες, καλοντυμένες, προσεγμένες και επιμελημένες άψογα.

Όπως πάντα ο Μιχάλης Σταβέντο «χύμα» αλλά ακριβέστατος στις παρατηρήσεις του και ο Αντώνης Ρέμος, παραμένει ένα καλό παιδί που φαίνεται να απολαμβάνει τη δόξα και τις επιτυχίες του.

Από την εκφορά του λόγου τους, όλοι φαίνονται μορφωμένοι και χειρίζονται ωραία την Ελληνική Γλώσσα.

Εκτός από την συνεχώς επαναλαμβανόμενη από όλους λέξη  «πραγματικά» που χρησιμοποιούν όταν χάνουν την συνέχεια του λόγου τους, δεν υπάρχει καμμία άλλη πρωτότυπη λέξη, του πλούσιου κατά τα λοιπά λεξιλογίου τους;

Όπως και στον αθλητισμό, με τον ίδιο τρόπο και στο τραγούδι, η Μεγαλόνησος Κύπρος εξακολουθεί να παράγει μαζικά νέα ταλέντα, που εντυπωσιάζουν με την καλλιτεχνική τους ωριμότητα αν και νέα ως προς την ηλικία παιδιά.

Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πρίν από μερικά χρόνια, ότι η μικρή κατά την έκταση της παρούσας φάσεως της ιστορίας της Ελλάδα, θα μπορούσε να έχει τόσο πολλές, τόσο πλούσιες και τόσο προικισμένες φωνές οι περισσότερες, των οποίων ανήκουν σε παιδιά που φαίνεται να έχουν μουσικές γνώσεις και μουσική παιδεία.

Θα εκφράσω μία απορία,περισσότερο προς τον εαυτό μου και λιγότερο προς τους υπευθύνους του τηλεοπτικού σταθμού που παράγει και παρουσιάζει την εκπομπή, οι οποίοι μάλλον δεν θα με λάβουν υπ’ όψιν τους.

Όσοι ασχολούνται με τη μουσική γνωρίζουν ότι στα αγόρια ο μεταφωνισμός διαρκεί τουλάχιστον μέχρι τα 18 με 19 χρόνια και τα κορίτσια, εάν θέλουν να ασχοληθούν με το κλασσικό τραγούδι για να ωριμάσει η φωνή τους και να δεχθούν την καταπόνηση των φωνητικών ασκήσεων, θα πρέπει να είναι κοντά στα 23 με 24. Σχεδόν κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το μοντέρνο τραγούδι.

Πώς οι υπεύθυνοι της τηλεοπτικής εκπομπής επιτρέπουν σε παιδιά των 16 χρονών να συμμετέχουν, τα οποία σήμερα μπορεί να έχουν την καλύτερη φωνή του κόσμου και σε μία εβδομάδα ίσως να μην μπορούν ούτε κάν να ψελλίσουν ένα τραγούδι.

Επιπροσθέτως, μέχρι να τελειώσουν τα σχολεία τους έχουν διαβάσματα, εξετάσεις, διαγωνισμούς και άλλες μαθητικές υποχρεώσεις, τις οποίες σίγουρα παραμελούν για να βρίσκονται στις πρόβες και στις παραστάσεις.

Επίσης, σε αυτή την ηλικία είναι όλες και όλοι επιρρεπείς να «καβαλήσουν το καλάμι», το οποίο ίσως και να γίνει τηλεγραφόξυλο με την πάροδο του χρόνου, πράγμα που σίγουρα θα επηρεάσει τον ψυχισμό τους και κατ’ αναλογίαν και την κοινωνική τους συμπεριφορά.

Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι, στους οποίους αν και αυτοτιτλοφορούμαστε ως κληρονόμοι τους χωρίς ούτε να τους μοιάζουμε αλλά και ούτε να προσπαθούμε να τους μοιάσουμε, έλεγαν το σοφόν «πάν μέτρον άριστον» πράγμα που μάλλον από ό,τι μου φαίνεται το έχουμε χάσει.

Κράτησα για το τέλος την αναφορά μου για έναν από τους συμμετέχοντες που με έκανε να δακρύσω. Για έναν πραγματικό Πρωταθλητή της ζωής. Έναν τυφλό που αντί να το βάλει κάτω και να μεμψιμοιρεί την τύχη του, σηκώθηκε δυνατά στα πόδια του, πάτησε γερά, γέμισε με γνώσεις και εμπειρίες την ύπαρξή του και βγήκε μπροστά με τη φωνάρα του, προπονημένη σκληρά και με τις δεξιοτεχνικές ικανότητές του στο πιάνο και μας καθήλωσε.

Τραγούδησε παλλικαρίσια και μας συγκίνησε, ειδικά την επιτροπή που θα τον έκρινε. Ο κόσμος τον ψήφισε μακράν για να συνεχίσει το όμορφο ταξίδι του και να διδάξει σε εμάς τους αρτιμελείς τι θα πεί να έχεις Ελληνική Ψυχή.

Μπράβο Νεκτάριε αγόρι μου!.. μαζί με τις ευχές όλων των Ελλήνων που σε ψήφισαν θα σου στείλω και τις δικές μου και θα σου ευχηθώ καλή συνέχεια και καλή επιτυχία. Ακόμα μία φορά μπράβο!..