Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τουρκία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014

Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας. Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ενωσης και Προόδου 1913-1918

Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας. Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ένωσης και Προόδου 1913-1918

4 Νοεμβρίου 2014

Ο Κώδικας της σύγχρονης ΤουρκίαςΗ Μηχανική των Εθνοτήτων της «Ένωσης
και Προόδου» 1913-1918
του Φουάτ Ντουντάρ

Αναδημοσιεύει ο:
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης Διδάκτωρ Γεωπολιτικής
του Πανεπιστημίου Paris VIII, Saint Denis theobatrak@gmail.com

• Προφίλ• Bloger
• Facebook
• Academia edu

• greekjustice

Προβολές Αναρτήσεως

Έκδοση του βιβλίου από τον Νέο Κύκλο Κωνσταντινουπολιτών σε ελληνική μετάφραση

Αρχικά ο συγγραφέας, Φουάτ Ντουντάρ, κάνει μια βαθύτατη ανάλυση της ψυχογραφίας των στελεχών του Σωματείου «Ένωσης και Πρόοδος» (ΣΕΠ), γνωστών ως Νεοτούρκων, που υπήρξαν οι σχεδιαστές και εκτελεστές των γενοκτονιών των Χριστιανικών Λαών της Ανατολής την περίοδο 1913-1922.
Η προέλευση των ιδρυτών του ΣΕΠ αναλύεται στο κλίμα της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο ρόλος της Γερμανικής μιλιταριστικής ιδεολογίας αλλά και των ιδεολογικών ρευμάτων προερχόμενων από την Δύση, όπως του θετικισμού και κοινωνικού Δαρβινισμού (ρατσισμού), διαπιστώνεται με ιστορικά τεκμήρια. Αναλύονται στο εισαγωγικό κεφάλαιο η πορεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας την περίοδο 1900-1908 και η διαμόρφωση της ιδεολογίας των στελεχών των Νεοτούρκων. Διατυπώνεται με τεκμήρια η άποψη ότι η ηγεσία του Σωματείου – Κομιτάτου Ένωσης και Προόδου ήταν να περιοριστεί το μελλοντικό Τουρκικό κράτος στην χερσόνησο της Μικράς Ασίας-Ανατολής πράγμα που είχε πιστέψει και ο σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β’. Συνέπεια της στρατηγικής αυτής είναι ότι το Σωματείο Ένωσης και Προόδου υπέθαλψε την ήττα των Οθωμανικών δυνάμεων στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο.
Στο δεύτερο τμήμα του βιβλίου αναλύεται με εξαντλητική λεπτομέρεια η επιχείρηση τουρκοποίησης της Μικράς Ασίας με τη βία, πογκρόμ και μετακινήσεις πληθυσμών. Κύρια πηγή της ανάλυσης είναι τα Οθωμανικά και Γαλλικά κρατικά αρχεία. Αρχικά οι στόχοι είναι οι Έλληνες της Ανατολικής Θράκης και της Δυτικής Μικράς Ασίας, που στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 1914 είναι στόχοι εκτεταμένων βιαιοτήτων από μηχανισμούς του κράτους και παρακράτους. Στόχος είναι η εκκαθάριση των παραλιών από Έλληνες.
Οι πρώτοι διωγμοί κατά των Ελλήνων είναι να εκδιωχθούν προς την Ελλάδα για να υπάρξει η αντίστροφη ροή μουσουλμάνων από τα πρώην εδάφη της Τουρκίας. Στη συνέχεια επιδιώκεται η «φυλάκιση» των ελλήνων εντός της ηπειρωτικής χώρας και αρχίζουν οι εκτοπίσεις. Σημαντικά στοιχεία αποκαλύπτονται από την συστηματική προσπάθεια μετακίνησης Αλβανών, Βοσνίων και Κιρκασιών από τα Βαλκάνια σε διάφορα σημεία της Μικράς Ασίας σε περιοχές που είναι κατοικημένες από Τούρκους σε ποσοστό κάτω από 5% ώστε να τουρκοποιηθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Στη συνέχεια δίδεται μια εκτενέστατη ανάλυση για τον εκτοπισμό των Αρμενικών πληθυσμών με κρυστάλλινη διαύγεια. Δίνονται όλες οι λεπτομέρειες των συμβάντων στις αρμενικές ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές της Κιλικίας, Βαν και Ερζερούμ. Η επιλογή της περιοχής Ντερ Ζορ για τον μαζικό εκτοπισμό των Αρμενίων έχει γίνει μετά από μελέτη που είχε συνταχθεί το 1910. Οι συνθήκες των εκτοπισμών παρουσιάζονται με ακρίβεια. Οι συνέπειες του Ρωσοτουρκικού πολέμου είναι ουσιαστικές και διερευνώνται σε βάθος. Τα στοιχεία που δίνονται για τους εκτοπισμούς των Ελλήνων και Αρμενίων στηρίζονται σε στατιστικούς πίνακες και χάρτες. Ο συγγραφέας έχει αναλύσει μέχρι κόμματος τα κωδικοποιημένα τηλεγραφήματα της Οθωμανικής Διοίκησης και ειδικότερα του Ταλαάτ. Στη συνέχεια ο Δρ. Ντουντάρ ασχολείται με την ίδια επιστημονική ακρίβεια με τις εκτοπίσεις των Αράβων, Ασσυρίων, Χαλδαίων, Εβραίων της Παλαιστίνης, Κούρδων, Λαζών, Γεωργιανών και Κιρκάσιων. Όταν διαβάζει κανείς το βιβλίο έχει την αίσθηση ότι εξελίσσεται ένα παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας με εξαιρετική πολυπλοκότητα, αλλά καταλαμβάνεται ο αναγνώστης από τρόμο όταν σκεφθεί τα γεγονότα αφορούν εκατομμύρια ανθρώπινων ψυχών συμπεριλαμβανομένων ακόμα και Τούρκων. Η παρουσίαση της βιαίας εκτόπισης του 50% του πληθυσμού των 100.000 Εβραίων της Παλαιστίνης έχει γίνει σε διαδοχικά στάδια από το Τζεμάλ. Οι αρχικές καλές σχέσεις του Σιωνιστικού κινήματος με το Σωματείο Ένωσης και Προόδου δεν εμποδίζουν τους διωγμούς των Εβραίων. Η τύχη των Κούρδων καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τις ρατσιστικές απόψεις του Ζιγιά Γκοκάλπ του θεωρητικού καθοδηγητή των Νεοτούρκων και «αρχιτέκτονα» του εθνικιστικού κράτους της Τουρκίας. Ο συγγραφέας ονομάζει την όλη διαδικασία «Μηχανική των Εθνών-Ethnic Engineering».
Στον επίλογο του βιβλίου ο Δρ.Ντουντάρ αναλύει το θεωρητικό υπόβαθρο των γεγονότων. Παρουσιάζει με απτό τρόπο την επίδραση του θετικισμού, με παραμορφωμένο τρόπο στην ηγεσία των Ενωτικών. Φθάνει στο βαθμό να πει ο συγγραφέας ότι ο Ταλαάτ έβλεπε τις ενέργειες στα πλαίσια της διεργασίας της Μηχανικής Εθνών ως απλές αριθμητικές πράξεις που αφορά όμως εκατοντάδες χιλιάδες ανθρωπίνων ζωών.
Εκδότες: Greekworks.com, Pressious Arvantidis και Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτών
Για πληροφορίες απόκτησης στείλτε email: neoscyclosbiblia@gmail.com και θα ενημερωθείτε άμεσα.

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014-ΩΡΑ 18.00 –

ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ Παρουσίαση Βιβλίου
Πνευματικό Κέντρο Κωνσταντινουπολιτών
(Δ. Σούτσου 46, Αμπελόκηποι)
Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014,
ώρα 18.30.
Ομιλητές:
-Λιάνα Κανέλλη, Βουλευτής Α’ Αθηνών- Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος.
-Αραξή Απελιάν, Μέλος της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδος.
-Νίκος Ουζούνογλου, Πρόεδρος του Νέου Κύκλου Κωνσταντινουπολιτών.
-Συντονίστρια: Λιάνα Μυστακίδου.

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2014

ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΜΠΑΤΡΑΚΟΥΛΗΣ: «Οι Τζιχαντιστές, η Δύση, η Τουρκία και το Κουρδικό» (Επικαιρότητα)

Stat free hit counter

Οι Τζιχαντιστές, η Δύση, η Τουρκία

και το Κουρδικό*

Γράφει ο:
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης
Διδάκτωρ Γεωπολιτικής
του Πανεπιστημίου Paris VIII, Saint Denis
• Bloger
• Facebook

• Academia edu
Ήταν ευνόητο από καιρό ότι οι Κούρδοι δεν μπορούσαν να μείνουν αμέτοχοι στις αναταράξεις που συγκλονίζουν την ευρύτερη περιοχή. Έως τα μέσα Σεπτεμβρίου (2014) σημαντικές περιοχές της Ανατολικής Συρίας είχαν περιέλθει υπό τον έλεγχο του «Ισλαμικού κράτους» («ΙΚ/ISIS»).
Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2014, οι ΗΠΑ, μαζί με τα αραβικά συμμαχικά κράτη, άρχισαν να επιχειρούν σειρά από αεροπορικές επιδρομές εναντίον του ισλαμικού κράτους στη Συρία.

Βίντεο που δημοσιεύτηκαν σε social media επιδίωκαν να δείξουν την επαύριο των εν λόγω αεροπορικών επιθέσεων. Οι αεροπορικές επιδρομές στη Συρία σηματοδοτούσαν ένα νέο πεδίο μάχης[1].

Οι Τζιχαντιστές απειλούσαν να πλήξουν ακόμα και στόχους στο έδαφος των ΗΠΑ.

Οι Ευρωπαίοι ήταν σταθερά εναντίον μιας στρατιωτικής επέμβασης στη Μέση Ανατολή μόλις λίγους μήνες νωρίτερα.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου ευθυγραμμίζονταν στις υπό αμερικανική ηγεσία επιχειρήσεις εναντίον του «ΙΚ/ISIS» στο Ιράκ – σε μεγάλο βαθμό επειδή έβλεπαν την οργάνωση αυτή ως απειλή στο εσωτερικό τους.

Η συμμετοχή πέντε κρατών (Γαλλίας, Βρετανίας, Ολλανδίας, Βελγίου, Δανίας), που αποφάσισαν να ενταχθούν στην υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχία είχε περισσότερο όρους πολιτικού βάρους παρά στρατιωτικής δύναμης. Οι δεσμεύσεις τους υπογράμμιζαν την δημόσια αποστροφή εναντίον της τακτικής του «ΙΚ/ISIS» και τον φόβο ότι αυτή θα μπορούσε να φθάσει στο εσωτερικό τους. Οπωσδήποτε αποτελούσε υπέρβαση μιας γενικευμένης ευρωπαϊκής απροθυμίας στρατιωτικής δέσμευσης. Η Γερμανία συνέβαλλε στον εξοπλισμό Κούρδων στο Ιράκ.

Η Ολλανδία αύξησε τον στρατιωτικό προϋπολογισμό της. Πάντως πέρα από τις αεροεπιδρομές δεν ήταν σαφής η στρατηγική και το πώς θα διαχειριστεί η Συμμαχία τις αιτίες της διαμόρφωσης του ισλαμικού κράτους ή την αντοχή του καθεστώτος Άσαντ[2].

Παρά τις αεροπορικές επιδρομές δεν χαλάρωνε ο κλοιός του «ΙΚ/ISIS» γύρω από το καντόνι του Αΐν αλ Αράμπ - το Κομπάνι - στη Βόρεια Συρία, κοντά στα Συρο-τουρκικά σύνορα. Οι δυνάμεις των Τζιχαντιστών προσπαθούσαν να καταλάβουν το Κομπάνι παρά την αντίσταση των Κουρδικών Λαϊκών Μονάδων Άμυνας (YPG) και Γυναικείων Μονάδων Άμυνας (YPJ). Δεκάδες χιλιάδες κατοίκων της περιοχής αυτής αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους στην διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων.

http://www.tribune.gr/world/news/article/82574/kompani-o-chartis-ton-machon-ti-prospathoni-tzichantistes.html

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Μπέστα Νούτσε: «Ο Διοικητής των δυνάμεων του YPJ του Κομπάνι Χεβί Εχμέντ υπογράμμιζε: «Βασιζόμαστε στους ανθρώπους μας. Δεν θα εγκαταλείψουμε το Koμπανέ στις συμμορίες. Είτε όλοι θα ζούμε ελεύθερα στο Κομπάνι ή όλοι μας θα πεθάνουμε στο Κομπανέ.». Οι συμμορίες ενέτειναν τις επιθέσεις τους στα ανατολικά και δυτικά μέτωπα στη διάρκεια των δύο τελευταίων ημερών. Οι συμμορίες του ISIS ανοίγουν πυρ στα πυροβολεία του τουρκικού στρατού κατά μήκος της γραμμής των συνόρων. Παρά τις μεθόδους αυτές που εφαρμόζει και την υποστήριξη που παίρνει από την Τουρκία, το ISIS δεν μπορούσε να υπερβεί την γραμμή της αντίστασης των μαχητών των YPG και YPJ στο Kομπάνι. Η κυβέρνηση, οι ενώσεις πολιτών και διοικητικής διαχείρισης, όλοι μαζί οργανώνονται σύμφωνα με τις συνθήκες του πολέμου.»[3].
         Ενώ το ISIS συνέχιζε τις επιθέσεις εναντίον του Κομπάνι για μήνες, από την άλλη πλευρά των συνόρων, στο Βόρειο Κουρδιστάν, οι άνθρωποι που τηρούσαν αγρυπνία δέχονταν επίθεση από την τουρκική αστυνομία και τον στρατό. Σε χωριά κοντά στην πόλη Σουρούτς (επαρχία Σανλίουρφα) πολλοί τραυματίστηκαν και τέθηκαν υπό κράτηση. Πρίν να επιτεθούν η αστυνομία και ο στρατός, στο Eτμανίκ έκανε παρέμβαση-ανακοίνωση, χαιρετίζοντας την επική αντίσταση στο Κομπάνι, μιά αντιπροσωπεία στην οποία συμπεριλαμβάνονταν ο Καμουράν Γιουκσέκ, συν-πρόεδρος του κουρδικού κόμματος DBP (ή BDP - αρχικά των λέξεων Demokratik Bölgeler Partisi, Δημοκρατικό Κόμμα των Περιφερειών), τέσσερες βουλευτές του BDP και δήμαρχοι του Μαρντίν, του Σιίρτ και του Αμέντ[4].
         Στο πλαίσιο της προαναφερόμενης πολεμικής συγκυρίας ήταν αξιοσημείωτη η οξεία αντιπαράθεση στην 69η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ανάμεσα στους ηγέτες της Τουρκίας και της Αιγύπτου. Ενώπιον των ηγετών των κρατών που μετείχαν στη Γενική Συνέλευση, ο Ερντογάν επέκρινε στην ομιλία του την άνοδο του Σίσι, ενώ άσκησε κριτική στην αδράνεια των «Ηνωμένων Εθνών και των δημοκρατικών χωρών» μετά την ανατροπή του Μόρσι. «Τα Ηνωμένα Έθνη, όπως και οι δημοκρατικές χώρες δεν έχουν κάνει τίποτε άλλο παρά να παρακολουθούν τα γεγονότα, όπως την ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου της Αιγύπτου και την σφαγή χιλιάδων αθώων που θέλουν να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Και το πρόσωπο που έκανε το πραξικόπημα νομιμοποιείται», τόνισε ο Ερντογάν, λέγοντας ότι τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» δίνουν την αίσθηση της αδικίας ανά τον κόσμο και τροφοδοτούν την τρομοκρατία. Τα σχόλια του Ερντογάν αποτέλεσαν αφορμή για την ακύρωση συνάντησης του υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου Σάμεχ Σούκρι με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης, που θα ήταν η πρώτη μεταξύ των δύο Διπλωματών. Tο αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, απέρριψε τα σχόλια του Ερντογάν για τον Σίσι. «Η κατασκευή τέτοιων ψευδών δεν είναι παράξενο που προέρχονται από τον Πρόεδρο της Τουρκίας, ο οποίος επιδιώκει να προκαλέσει χάος, να σπείρει τη διχόνοια στη Μέση Ανατολή προσφέροντας πολιτική και οικονομική υποστήριξη και καταφύγιο σε τρομοκρατικές οργανώσεις, ώστε να ζημιωθούν τα συμφέροντα των λαών της περιοχής για την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών του Τούρκου Προέδρου και την αναβίωση ψευδαισθήσεων του παρελθόντος». Ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Aμπντέλ-Φαττάχ ελ-Σίσι - ο οποίος είχε υποστήριξη και από την Σαουδική Αραβία -, στην ομιλία του στην Γ. Σ. του ΟΗΕ στις 24 Σεπτεμβρίου, χαρακτήρισε την χώρα του ως «φάρο του μετριοπαθούς Ισλάμ». Μετά από χρόνια πολιτικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης, «η Αίγυπτος σήμερα έχει ανακτήσει την αυτοπεποίθησή της», ανέφερε[5].
        Τα αεροπορικά πλήγματα της υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχίας αραβικών και δυτικών κρατών εναντίον των Τζιχαντιστών σηματοδοτούσαν ένα νέο πολεμικό πεδίο. Μετά από πολυήμερη αβεβαιότητα για το αν η Τουρκία θα συμμετείχε στη συμμαχία αυτή, στις 2 Οκτωβρίου 2014, η «Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας» ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία κυβερνητικό σχέδιο ψηφίσματος με το οποίο επιτρεπόταν στον στρατό να διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον των Τζιχαντιστών στη Συρία και στο Ιράκ. Η πρόταση εγκρίθηκε με 298 ψήφους υπέρ και 98 κατά, μια πλειοψηφία τριών τετάρτων, επί του συνόλου των 550 εδρών, έπειτα από μία συνεδρίαση που διήρκησε πολλές ώρες. Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Τουρκικού Συντάγματος, με την απόφαση αυτή η Εθνοσυνέλευση έδινε το πράσινο φως στον τουρκικό στρατό για τη διεξαγωγή ενδεχόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων στην επικράτεια της Συρίας και του Ιράκ. Εξάλλου, η τουρκική κυβέρνηση μπορούσε να επιτρέπει σε στρατεύματα ξένων χωρών τη στάθμευση ή τη διέλευση από την Τουρκία για επιχειρήσεις εναντίον του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους». Την ίδια μέρα, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε ότι η Τουρκία σκόπευε να πολεμήσει εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» και άλλων «τρομοκρατικών» οργανώσεων στην περιοχή, αλλά ότι θα επέμεινε παράλληλα στον σκοπό της να απομακρυνθεί από την εξουσία ο Σύριος Πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ.
Επίσης στις 2 Οκτωβρίου) ο έγκλειστος Αμπντουλλάχ Οτσαλάν προειδοποιούσε ότι η ειρηνευτική διαδικασία θα μπορούσε να καταρρεύσει, αν οι Τζιχαντιστές του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους» καταλάμβαναν την στρατηγικής σημασίας (και ως τότε ελεγχόμενη από τους Κούρδους) πόλη Κομπάνι της Συρίας κοντά στα σύνορα με την Τουρκία[6].
         Το βράδυ της Δευτέρας 6ης Οκτωβρίου δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι ξεχύθηκαν στους δρόμους και στις πλατείες των μεγαλυτέρων πόλεων της Τουρκίας διαδηλώνοντας ενάντια στο «Ισλαμικό Κράτος», και ενάντια στην ισλαμιστική κυβέρνηση της Τουρκίας που το στηρίζει, να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους πολιορκημένους υπερασπιστές της κουρδικής πόλης Κομπάνι, στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας και να στείλουν ξεκάθαρο μήνυμα-προειδοποίηση στην τουρκική κυβέρνηση των Ερντογάν - Νταβούτογλου ότι εάν η Κομπάνι πέσει, τότε η Τουρκία θα παραδοθεί στο χάος. Το κλίμα έγινε εκρηκτικό από το μεσημέρι της Δευτέρας όταν οι Τζιχαντιστές κατάφεραν να καταλάβουν σημεία στις παρυφές της Κομπάνι, που πυροδότησαν φήμες ότι η πόλη είχε πέσει στα χέρια των Τζιχαντιστών. Σχετικά σύντομα αποσαφηνίστηκε ότι οι Τζιχαντιστές είχαν καταφέρει να κερδίσουν έδαφος ύστερα από επιθέσεις αυτοκτονίας που εξαπέλυσαν εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG, αλλά η πόλη συνέχιζε να βρίσκεται υπό τον έλεγχο των κουρδικών δυνάμεων. Το μέρος όπου είχε στηθεί η μαύρη σημαία των ισλαμοφασιστών επανακαταλήφθηκε, και η αντίσταση κατά της προέλασης των Τζιχαντιστών στην πόλη Κομπάνι συνεχίστηκε[7]. Οι σφοδρές μάχες, το σφυροκόπημα της πόλης με βαρύ πυροβολικό και οι επιθέσεις αυτοκτονίας των Τζιχαντιστών με αυτοκίνητα-βόμβες, σε συνδυασμό με την αραίωση των αεροεπιδρομών από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, που υποτίθεται ότι πολεμούν τους Τζιχαντιστές, ξεσήκωσαν κύμα αντιδράσεων τόσο από δημοσιογράφους όσο και από απλούς πολίτες παγκοσμίως που ζητούσαν εξηγήσεις από την αμερικανική κυβέρνηση, ενώ διατυπώθηκαν και κατηγορίες εναντίον των ΗΠΑ για εγκατάλειψη των Κούρδων. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η ηθική και πολιτική συμπαράσταση από κινητοποιήσεις σε όλη την Ευρώπη και βεβαίως στην Ελλάδα.

* Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς, φύλλο του Σαββάτου 11 Οκτωβρίου 2014

[1] Editorial Board, «U.S.airstrikes in Syria signal a new battlefield», The Washington Post, 22.09.2014.