Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο «Σπίτι της Κύπρου» στην Αθήνα, την Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017 και ώρα 20:00 μ.μ. από τις «Εκδόσεις Λειμών».
Ο Δρ. Ιωάννης Χρ. Ιακωβίδης κατάγεται από την κατεχόμενη Λάπηθο της επαρχίας Κερύνειας. Είναι απόφοιτος του (εξαταξίου) Παγκυπρίου Γυμνασίου Αρρένων Κύκκου (1974), πτυχιούχος Φιλολογίας και Ιστορίας της Φιλοσοφικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου και κάτοχος μεταπτυχιακού και διδακτορικού τίτλου Κοινωνιολογίας από το ίδιο ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Κατά το 2011 άσκησε τα καθήκοντα του Σχολικού Συμβούλου των Φιλολόγων στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Β' Αθήνας. Μετέχει σε επιστημονικά συνέδρια και άλλες εκδηλώσεις με εισηγήσεις και ομιλίες. Είναι Επιστημονικός Συνεργάτης του Παντείου Πανεπιστημίου, συγγραφέας πέντε βιβλίων που αφορούν κυρίως στον ελληνισμό της «καθ' ημάς Ανατολής», της Διασποράς και της Κύπρου και διαπιστευμένος αρθρογράφος του περιοδικού Επίκαιρα.
Το παρόν έργο επιχειρεί να παρουσιάσει τη συμβολή του Παγκυπρίου Γυμνασίου Αρρένων Κύκκου, του μετεξελιχθέντος σε Λύκειο Κύκκου Α' , στην ελληνική Παιδεία και τη γενικότερη πολιτιστική αναβάθμιση της Κύπρου. Πολλοί διδάξαντες και απόφοιτοί του συντέλεσαν στο παρελθόν ή διακρίνονται σήμερα σε ποικίλους τομείς της ζωής της Μεγαλονήσου. Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη, του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Α' και του νυν Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρου και των κυρίων Νίκου Κατσουρίδη, Μάρκου Κυπριανού, Μαρίνου Σιζόπουλου, Δημήτρη Συλλούρη, Μιχάλη Παπαπέτρου κ.λπ. Προβάλλεται συνοπτικά το ιστορικό της Ιεράς Μονής Κύκκου και του σχολείου που ιδρύθηκε κατόπιν δικής του δαπάνης. Μετά την καταγραφή των αναμνήσεων ορισμένων διδαξάντων και αποφοίτων του, της περιόδου 1961-1987, εφαρμόζεται η Ανάλυση Περιεχομένου (Content Analysis) και συνάγονται σχετικά συμπεράσματα. Φιλοξενούνται ακόμη τα βιογραφικά τους, τίτλοι κειμένων, και ποικίλες δραστηριότητές τους. Επιστέγασμα της όλης προσπάθειας αποτελεί η παράθεση σχετικού φωτογραφικού και άλλου υλικού.
Την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνουν οι εξής ομιλητές:
Η προηγούμενη εκδήλωση της παρουσίασης του βιβλίου πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο στην περιοχή της Λευκωσίας, στην αίθουσα Καστελιώτισσα με την ανεκτίμητη συμβολή των ομιλητών που εμφανίζονται στα παρακάτω φωτογραφικά στιγμιότυπα:
Η επικείμενη εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο «ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ» θα βιντεοσκοπηθεί από τα μέλη της ηλεκτρονικής εφημερίδας «Μεταρρύθμισις» και εν συνεχεία θα αναρτηθεί στο διαδικτυακό κανάλι «ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ». Επίσης θα αναρτηθεί λίαν συντόμως στο κανάλι μας και το βίντεο της προηγούμενης εκδήλωσης παρουσίασης του ιδίου βιβλίου που πραγματοποιήθηκε στην Κύπρο.
Βλέπε επίσης σχετικά με την παρουσίαση του βιβλίου στην Κύπρο στην "Μεταρρύθμισι", Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016.
Ο Θεόδωρος Βλασ. Δάλμαρης είναι συγγραφέας και ποιητής
«Σε μία εποχή που οι ανθρώπινες αξίες καταπατούνται και η πνευματική ελίτ σιωπά συνωμοτικά, η Νέα Παγκόσμια Δικτατορία σαρώνει, διαλύει, αρπάζει ό,τι αξίζει, σκοτώνει, πολτοποιεί, φανατίζει και τρομοκρατεί τους πάντες.
Η ανθρωπότητα χωρίς αρχές, ελευθερία, ελπίδα και αγάπη πορεύεται στον αιώνιο θάνατο, αδύναμη να επιχειρήσει τη μεγάλη υπέρβαση.
Αυτοί που μας κυβερνούν είναι βέβαιο ότι δεν διάβασαν Όμηρο, δεν τους είπε κανείς για τη συμπαντική αποστολή τους, δεν έμαθαν ούτε είδαν το φως που έκλεψε για χάριν του ανθρώπου ο Προμηθέας, δεν γνωρίζουν πλέον την αγάπη του Χριστού και δεν γεννούνται με τον άγγελο που λέγεται μητέρα.
Και ο εφιάλτης ερωτά αξίζει να είσαι Έλλην και να ζεις; Δυστυχία ή Ευτυχία να είσαι Έλλην;
Σε αυτή τη σημαντική για την ανθρωπότητα καμπύλωση του χρόνου, μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μάς πνίγει από παντού, κάποιος φωτισμένος, φορτισμένος από απέραντη αγάπη για τον άνθρωπο, πεισματάρης μελετητής, αγωνίζεται με πίστη και πάθος να εξουδετερώσει τη φθορά.
Σε μια εποχή, όπου τα περισσότερα βιβλία γράφονται χωρίς σκοπό και οι συγγραφείς τους αναλύουν σε αυτά ασήμαντες και αδιάφορες, για τον αναγνώστη, σκέψεις και προσωπικές τους καταστάσεις, έρχεται το πνευματικό δημιούργημα του Θεόδωρου Δάλμαρη να καταγραφεί στα λίγα σημαντικά έργα που έχουν γραφεί κατά καιρούς. Αναμφισβήτητα πρόκειται για συγγραφικό άθλο!
Αυτός είναι ο Θόδωρος Δάλμαρης, ο οποίος με τα Βιβλία του: ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΓΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΕΛΛΑΔΑ Ο ΑΙΩΝΙΟΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ και το: ΕΥΤΥΧΙΑ ή ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ, δείχνει τον δρόμο των μεγάλων προσδοκιών, τον δρόμο της υπέρβασης και της αέναης ευτυχίας.»
Η Ανατολή είναι ένα γιγάντιο δένδρο με βαθιές ρίζες, χωρίς κλαδιά και φύλλα, ενώ η Δύση είναι ένα δένδρο με πελώρια κλαδιά και πλούσιο φύλλωμα, χωρίς ρίζες, καταδικασμένο να πεθάνει. (Αλληγορία των Λαών της Ανατολής).
Το Ελληνικό δένδρο: έχει βαθύτατες ρίζες στο χώμα και στους άνυδρους βράχους του Γολγοθά, που ανεβαίνουν οι μυριάδες Προμηθείς φορτωμένοι τον Σταυρό τους, προς την κορυφή του μαρτυρίου τους. Οι χυμοί του, φλεγόμενοι αυλοί, αναβλύζουν από την άπειρη ψυχή τού Σύμπαντος και συμπλέκονται με τους αγωγούς που συνδέουν την κοσμική νόηση με εκείνη του Ανθρώπου. Οι κλάδοι του είναι οι ριζοφόροι βλαστοί του Ανθρώπινου γένους. Τα φυλλώματά του είναι το πέπλο και το φωτοστέφανό του, ενώ οι καρποί του είναι το τίμημα της υπέρτατης διαχρονικής θυσίας του. Το Ελληνικό πνευματικό δένδρο είναι βαθιά ριζωμένο στο άχρονο και άχωρο Θεϊκό περιβόλι. Αντλεί τους χυμούς του από τους ωκεανούς των Συμπαντικών νόμων και καταυγαζόμενο από το ανέσπερο φως, φωτοδοτεί τον δρόμο του Ανθρώπου. Ταυτοποιεί την Ελληνική Αλήθεια με εκείνη του Σύμπαντος και την καθιστά αιώνια και Οικουμενική, ως την πνευματική πατρίδα όλων των Ανθρώπων. Οι ρίζες αυτού του Θεικού δένδρου, εκ συστήματος κατατρώγονται αναγεννόμενες. Ο κορμός και οι κλάδοι του υλοτομούνται και οι καρποί του λεηλατούνται επί αιώνες, από την σκοτεινή πλευρά της άγριας Δύσης και τους Βάρβαρους της Ανατολής. Και το χειρότερο: Η άγρια Δύση προσπαθεί επί αιώνες να απαλλοτριώσει κάθε τι το Ελληνικό και να συσκοτίσει το ανέσπερο φως του. Η βάρβαρη εκδοχή της Ανατολής, καθοδηγούμενη από την δόλια και φθονερή Δύση, αναλαμβάνει πάντα το έργο του Δημίου, ενώ οι ντόπιοι Ελληνόφωνες φρακοφόροι, όργανα της Εσπερίας, ανοίγουν τις κερκόπορτες για να εισβάλλει ο εχθρός και αποσαθρώνουν τα θεμέλια για να καταρρεύσουν τα τείχη. Αυτό γίνεται πάντα. Αλλά πάντα το φως θα σκορπίζει το σκοτάδι. Θα ανατάσσει όλο και μεγαλύτερες συλλογικότητες, θα κάνει όλο και περισσότερο άρρηκτη τη συνέχεια των γενεών και θα αποδυναμώνει τις ελίτ των περιούσεων, ανοίγοντας το δρόμο του Ανθρώπου προς την Ελευθερία.
Είναι τα φυτά τ' ουρανού οι Έλληνες και όχι της γης, γιατί στον ουρανό βρίσκονται οι ρίζες τους. Τους ανέθρεψε η Αθηνά.
Πλάτωνας, Τίμαιος 23. d-e
Αυτή η ποιητική Συλλογή είναι ένα απόσταγμα ιδεών. Είναι ένα ξέσπασμα, μία κραυγή, ένα εγερτήριο σάλπισμα για αγώνα. Είναι η αποκάλυψη του απόλυτου αδιεξόδου και της χωρίς προκάλυμμα πολύπλευρης θανατερής επίθεσης κατά της πατρίδας μας και του ελεύθερου Ανθρώπου. Είναι η αποκάλυψη του Θηρίου, του Ανθρωποβόρου Μινώταυρου της παγκοσμιοποίησης, του Δ.Ν.Τ., της Ε.Ε., της Ε.Κ.Τ., των ντόπιων υποτελών τους και του παραλλαχθέντος Νεο-Ναζιστικού θηρίου, που προκλητικά αναδύεται από το εφιαλτικό του χθες για να επιβάλει ένα εφιαλτικότερο αύριο.
Ο «ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ» δεν είναι μόνο ένα απλό ποιητικό έργο.
Είναι ίσως, ένα μοναδικό λογοτεχνικό αριστούργημα, που είναι πανόραμα ευγενών ιδεών. Ένα όχημα περιήγησης του αναγνώστη στο συναρπαστικό και ένθεο οδοιπορικό του Ελληνικού ανθρωποκεντρικού κοσμοσυστήματος.
Είναι η Οδύσσεια του σύγχρονου Οδυσσέα, προβαλλόμενη στο σημερινό ανθρωποκτόνο πεδίο, στον αποκρουστικό πίνακα της τωρινής και επερχόμενης Γκουέρνικας της Νέας Τάξης Πραγμάτων.
Είναι ένας διάλογος με το Σύμπαν, με τη Φύση και με το Θεό, που αναδευκνύεται μέσα από τη συνειδητοποίηση του απείρου και της άπειρης τελειότητάς του.
Αυτή η συνειδητοποίηση είναι ένας ομφάλιος λώρος του δημιουργού με τον Άνθρωπο. Δώρο βαθειά κρυμμένο στη γλώσσα μας, στους μύθους μας, στο Ελληνικό χώμα και ξεχασμένο στο αμπάρι του Ελληνικού Καραβιού, που διαχρονικά κουρσεύεται, λεηλατείται και βεβηλώνεται και που, ως εκ θαύματος, παραμένει αβύθιστο και αξιόπλοο.
Το βιβλίο του Καθηγητή κυρίου Ιωάννη Μάζη και της αξιόλογης συγγραφικής του ομάδας είναι μια εμπεριστατωμένη επιστημονική μελέτη πάνω στο φλέγον θέμα της Συριακής Κρίσεως που έχει απασχολήσει το διεθνές σύστημα τα τελευταία χρόνια σε παγκόσμια κλίμακα και ταλανίζει τον Συριακό λαό μέχρι σήμερα. Μας δίνει σημαντικές πληροφορίες στο να κατανοήσουμε την εξέλιξη των γεγονότων που εκτυλίσσονται στη Συρία και στην ευρύτερη περιοχή, τα αντικρουόμενα συμφέροντα των Υπερδυνάμεων για την διασφάλιση των συμφερόντων τους και την διασύνδεσή τους με την Ελλάδα, όσον αφορά τις συνεχόμενες μεταναστεύσεις των Σύρων προσφύγων στην χώρα μας. Είναι ένα βιβλίο επίκαιρο, τεκμηριωμένο που αξίζει όλοι να το διαβάσουμε, γιατί μας επιλύει πολλά ερωτηματικά γύρω από την εκρηκτική αυτή ζώνη της Μέσης Ανατολής που απασχολεί την Παγκόσμια Κοινή Γνώμη και θέτει σε κίνδυνο την Παγκόσμια Ειρήνη.
Τα περιεχόμενα του βιβλίου χωρίζονται σε δύο κεφάλαια. Στο πρώτο Κεφάλαιο κάνει αναφορά στην κλιμάκωση του Συριακού Πολέμου και των ενδοσυστημικών ανταγωνισμών μεταξύ του Σιιτικού και Σουνιτικού Υποσυστήματος. Στο δεύτερο Κεφάλαιο τίθενται θέματα ενέργειας και ενεργειακής ασφάλειας όσον αφορά τους σχεδιαζόμενους ανταγωνιστικούς αγωγούς φυσικού αερίου, τις ενεργειακές σχέσεις μεταξύ Ευρώπης-Μόσχας αλλά και τους περιφερειακούς ενεργειακούς ανταγωνισμούς για το δίπολο Σουνιτικό-Σιιτικό Ισλάμ.
Τέλος αξιομνημόνευτη είναι και η χαρτογραφική προσέγγιση της Γεωπολιτικής εικόνας της Συριακής Σύρραξης του Καθηγητή Γεώργιου Σιδηρόπουλου, του οποίου η συμβολή είναι ανεκτίμητη. Η παρουσίαση του βιβλίου βιντεοσκοπήθηκε και αναρτήθηκε εις το κανάλι του επιστημονικού Σωματείου: ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ 1924.
Συνέντευξη του Καθηγητή Ιωάννη Μάζη στον ραδιοφωνικό σταθμό 98,4 στις 26/9/2016,βλέπε εδώ:
Συντονιστής της παρουσίασης ήταν ο Δημοσιογράφος-Εκδότης της εφημερίδος«Ηχώ της Πόλης», κύριος Ανδρέας Ρομπόπουλος. Στην συγγραφή του βιβλίου συντέλεσαν οι Ερευνητές του Εργαστηρίου Γεωπολιτισμικών Αναλύσεων Μέσης Ανατολής-Τουρκίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών του τμήματος Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών, κ.κ. Μ. Σαρλή, Ι. Σωτηρόπουλου και Ξ. Δωματιώτηκαι με την συμβολή του Αν. Καθηγητή Χαρτογραφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Γ. Σιδηρόπουλου, ανατέμνει το σημαντικότερο πρόβλημα ανακατανομής ισχύος στην Νοτιο-Ανατολική Μεσόγειο.
«Το κενό ισχύος που δημιουργήθηκε μετά την έναρξη της συριακής κρίσης (Μάρτιος 2011) λειτούργησε ως μαγνήτης για τις περιφερειακές επιδιώξεις των κέντρων ισχύος του συστήματος, αλλά και ως πηγή κινδύνων και αστάθειας για το ευρύτερο σύστημα. Από τα τέλη του 2012, η συριακή κρίση είχε ξεπεράσει τα όρια της Συρίας και είχε μετατραπεί σε έναν περιφερειακό πόλεμο με διεθνείς απολήξεις. Η κλιμάκωση του Συριακού Πολέμου είχε ως αποτέλεσμα τη διαμόρφωση ενός νέου πλέγματος ανταγωνισμού ισχύος στο σύστημα της Μέσης Ανατολής. Παρά τις γεωστρατηγικές και ιδεολογικές διαφορές τους, ο Συριακός Πόλεμος παρείχε στα σουνιτικά κέντρα ισχύος του συστήματος -τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και το Κατάρ- ένα γεωπολιτικό ρήγμα προκειμένου να επιφέρουν ένα σημαντικό πλήγμα στη συνοχή της ιρανικής ισχύος στο κέντρο του μεσανατολικού συστήματος. Ως αποτέλεσμα, ο περιφερειακός ανταγωνισμός συνέβαλε καταλυτικά στη ραγδαία κλιμάκωση του Συριακού Πολέμου, στην ακύρωση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας και στην ανάδυση ενός νέου κύματος ισλαμιστικού μιλιταρισμού, υπό τη μορφή οργανώσεων όπως το «ΙσλαμικόΚράτος». Τα αποτελέσματα της συριακής κρίσης επηρεάζουν άμεσα εκτός από την περιφερειακή κατανομή της ισχύος και το σύνολο της λειτουργίας του δρώντος υπερσυστήματος. Παρά ταύτα, η ενεργειακή πτυχή της κρίσης δεν έχει περιγραφεί και αναλυθεί επαρκώς. Ωστόσο, οι σχεδιασμοί δύο ανταγωνιστικών αγωγών δυναμιτίζουν την περιφερειακή ασφάλεια, αφού ενισχύουν την παραδοσιακή διαμάχη σουνιτικού και σιιτικού Ισλάμ, με τους διεθνείς πυλώνες ισχύος και επιρροής του δρώντος υπερσυστήματος να συμμετέχουν στην προώθηση του επωφελέστερου για εκείνους αγωγούς.».
Σας παραθέτουμε παρακάτω την ομιλία του κ. Δημητρίου Κόκκινου,Καθηγητή Γεωπολιτικής της Ενέργειας, από την παρουσίαση του βιβλίου στο Βυζαντινό Μουσείο.
Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε επιτρέποντάς μου να παρουσιάσω
αυτό το βιβλίο. Το τί συμβαίνει στην Συρία σήμερα και πού βαδίζουν τα πράγματα
εκεί αφορά ευθέως την Ελλάδα και το μέλλον της. Διαβάστε αυτό το βιβλίο που
είναι γραμμένο με αρετή και τόλμη και προσθέτω γνώση και θα αποκτήσετε την
αναγκαία κατανόηση των σπουδαίων γεγονότων που εκτυλίσσονται εκεί, δηλαδή ΕΔΩ.
Γνωρίζω τη Συρία από το 1980. Παρακολουθώ τα εκεί συμβαίνοντα από πλευράς κυρίως
Ενεργειακής και κατ’ ανάγκη βέβαια πολιτικοοικονομικής γιατί αυτά είναι
αλληλένδετα. Από το 2000 διαβάζω καθημερινά διεθνή κείμενα και αναλύσεις από
αξιόλογους μελετητές/αναλυτές. Ήμουν συχνά παρών στην περιοχή αυτή, μέσα στα
γεγονότα για πολλά χρόνια. Ουδέποτε βρήκα ένα κείμενο καλύτερο από το μικρό βιβλίο
που εξηγεί με βαθύτατη ανάλυση και ενδελέχεια το θέμα και έχει επίσης την
Λακωνική αρετή του ουσιώδους μόνο λόγου. Δεν περίμενα κάτι λιγότερο από ένα
βιβλίο Γεωπολιτικής που συντάχθηκε υπό
την Ακαδημαϊκή επιμέλεια και την αυστηρή, από μεθοδολογικής απόψεως,
επιστημονική καθοδήγηση του Καθηγητή Ιωάννου Μάζη, ο οποίος συνέγραψε και
σημαντικά μέρη του, όπως όλα τα αφορώντα στην σημειολογική και θεολογική
ανάλυση του προπαγανδιστικού περιοδικού του ΙΣΙΣ, αλλά και τα σχετικά με την
νομοτάγεια του ΙΣΙΣ ως προς τα κελεύσματα του Ισλαμικού Δικαίου. Κάτι, που
δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής στην
ελληνική ακαδημαϊκή και συγγραφική πραγματικότητα.
Πρέπει, επίσης, να τονίσω την εξαίρετη συμβολή των υπολοίπων συναδέλφων
του συγγραφέων, του Καθηγητή Γιώργου Σιδηρόπουλου που μας εξηγεί πως μία ψυχρή
και αποστειρωμένη επιστήμη όπως η Χαρτογραφία, μπορεί να γίνει «γεωπροπαγάνδα»
όπως θεωρητικώς τονίζει ο Μάζης. Ακόμη και πρέπει να πω πως είναι η «δική τους
βραδιά», να τονίσουμε και να υπογραμμίσουμε την συγγραφική και ερευνητική
δουλειά των νέων αυτών υποψηφίων διδακτόρων του «Δασκάλου», δηλαδή των: Μιχαήλ
Σαρλή, Ιωάννη Σωτηρόπουλου και Ξανθίππης Δωματιώτη, οι οποίοι αντί να «φοιτούν
εις γνωστά και μη καφεποτεία και οινοπνευματοποτεία του κλινού άστεως», πάλεψαν
σκληρά εδώ κι ένα χρόνο, με το ατίθασο υλικό της Μέσης Ανατολής συμβάλλοντας
καθοριστικά στην συγγραφή αυτού του πολύ καλού εργαλείου-βιβλίου που προσφέρει
γνώση και κατανόηση ακόμη και σε εμάς τους ειδικούς. Έτσι, αποδεικνύεται ότι ο
άριστος προσελκύει αρίστους.
Επισκέφτηκα την Συρία για πρώτη φορά υπηρεσιακά το 1980. Μας υποδέχτηκαν
ευγενείς Κύριοι που μας πήγαν σε ένα δυτικού τύπου πολυτελές ξενοδοχείο. Στο
ξενοδοχείο ήταν πολλοί Σύροι και ξένοι όλοι ντυμένοι με δυτική περιποιημένη
ενδυμασία και ελάχιστοι Άραβες με παραδοσιακή αραβική ενδυμασία. Νόμιζα ότι
βρισκόμουν σε ένα κοσμοπολίτικο μέρος της Μέσης Ανατολής όπως ήταν τότε η
Βηρυτός ή η Κωνσταντινούπολη. Το πρωί όμως κατεβαίνοντας για πρωινό είδα στα
γωνιακά τραπέζια μερικούς κυρίους με πολιτικά και υπο-πολυβόλα. Όταν ρώτησα τί
είναι αυτοί μου είπαν: «Hotelsecurity»!
Βγαίνοντας να περπατήσω και πηγαίνοντας προς το πολύ ωραίο παζάρι της Δαμασκού
είδα πολλά αυτοκίνητα με επιβάτες κυρίους με πολιτική αμφίεση και…
υπο-πολυβόλα. Η απάντηση ήταν η ίδια,… τυποποιημένη: «Security»! Έχοντας πρόσφατα γνωρίσει την Χούντα νόμισα ότι
γίνεται κίνημα. Στην Πρεσβεία μας με ενημέρωσαν ότι απλώς, η δικτατορία του
Άσσαντ, πατρός τότε, ήταν πολύ σκληρή και αυτό το κατάλαβα όταν έμαθα ότι δύο
χρόνια μετά, δηλαδή τον Φεβρουάριο του 1982 ότι ο Άσσαντ βομβάρδισε μέχρι
καταστροφής, με πυροβολικό, μία ολόκληρη πόλη, την Χάμα, της οποίας ο πληθυσμός
είχε ξεσηκωθεί εναντίον του υποκινούμενος από την Οργάνωση των Αδελφών
Μουσουλμάνων. Τουλάχιστον 15.000 νεκροί υπήρξαν το αποτέλεσμα εκείνου του
βομβαρδισμού. Διαπίστωσα επίσης –και επιβεβαίωσα και στο Ιράκ– το βαθύ μίσος που
υπήρχε μεταξύ Αράβων, θρησκευτικό, πολιτικό και τοπικιστικό. Αυτά τα
τακτοποίησα μετά στο μυαλό μου χάρις στο έργο του Γεωπολιτικού μου Γκουρού
Γιάννη Μάζη, που εισήγαγε την Γεωπολιτική επιστήμη στην ελληνική ακαδημαϊκή
πραγματικότητα και που τόσο τον σέβονται στην Δύση αλλά και στην Ασία.
Προσπαθώντας να συνδέσω το παρελθόν με την τρέχουσα πραγματικότητα σας
ομολογώ ότι παρ’ όλα αυτά, η κατάσταση χαρακτηριζόταν από «σταθερότητα» στην
Συρία παρ’ όλους τους πολέμους του Κόλπου και τις άλλες αναταραχές στην περιοχή
μέχρι και την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Τον πατέρα Άσσαντ
διαδέχθηκε ο υιός Άσσαντ και όπως μου είπε ένας Ισραηλινός Στρατηγός «Αυτός ο
διάβολος που γνωρίζουμε είναι καλύτερος από ένα διάβολο που αγνοούμε».
Το τί συμβαίνει από εκεί και μετά και γιατί το εξηγεί άριστα αυτό το
βιβλίο. Αν πρόκειται να διαβάσετε ένα βιβλίο για το θέμα, είναι αυτό, σε οποία
γλώσσα. Η άψογη επιστημονικότητα του βιβλίου αυτού συνοδεύεται με ευκολία
κατανόησης γιατί οι συγγραφείς μπορούν να μας διδάξουν απλά έχοντας οι ίδιοι
βαθειά και ορθά κατανοήσει το θέμα. Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι οι θεωρητικές
προσεγγίσεις του θέματος στο βιβλίο αυτό ταιριάζουν απόλυτα με τις σχετικές εμπειρικές
παρατηρήσεις που έχω κάνει για 35 χρόνια στην περιοχή. Αυτά που γράφει το
βιβλίο είναι η σκληρή αλλά απολύτως επιστημονική και ακέραια αλήθεια.
Αναφερόμενος στο ενεργειακό μέρος του βιβλίου που είναι το θέμα, στο
οποίο έχω κάποιες γνώσεις, θέλω να παρατηρήσω ότι εξηγεί απόλυτα και πολύ ορθά
το θέμα των επιλογών των διαφόρων αγωγών μαζί με τις τεράστιες γεωπολιτικές
συνέπειές τους που υπερβαίνουν την στενή γεωγραφική περιοχή της κεντρικής Μέσης
Ανατολής. Οι αγωγοί διεδραμάτιζαν και διαδραματίζουν τον ρόλο του
σημαντικότερου "Γεωπολιτικού Παράγοντα Ανακατανομής Ισχύος" όπως λέει και ο
Μάζης, στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι της περιοχής.
Όπως εξηγείται στο βιβλίο, η Ευρώπη θα εξαρτάται και από τους
υδρογονάνθρακες της Μέσης Ανατολής για τουλάχιστον μία γενιά ακόμη. Εξ’ αυτού
απορρέουν πολλά δεινά. Η ανάγκη για μεταφορά των υδρογονανθράκων από τις πηγές
τους στην κατανάλωση, αποφεύγοντας τον Περσικό Κόλπο και την Τουρκία οδηγεί
στην διαδρομή τους μέσω Συρίας. Συνέπεια
αυτού είναι η ανάγκη ελέγχου όλων των περιοχών διέλευσης των αγωγών.
Μόνο το παρόν βιβλίο κάνει το τεράστιο άλμα της σύνδεσης των διαφόρων μορφών
της ιδεολογίας/ιδεοκρατίας των διαφόρων ιεροπολεμικών εκφράσεων του σουνιτικού
δόγματος και του σιιτικού τοιαύτου, με τις Γεωστρατηγικές επιλογές του
σύγχρονου Καπιταλισμού των Υπερδυνάμεων.
Όπως αποτυπώνεται σχετικώς στο πόνημα: "Ως αβίαστο συμπέρασμα, προκύπτει
ότι οι ήδη διαμορφωμένες στρατηγικές συμμαχίες στον πόλεμο της Συρίας,
ταυτίζονται ακριβώς με τους επωφελούμενους των δύο σχεδιαζόμενων ανταγωνιστικών
αγωγών". Θα τολμούσα να το επεκτείνω λέγοντας ότι οι σχεδιαζόμενοι αγωγοί
διαμόρφωσαν σε κάποιο βαθμό τις συμμαχίες. Και τελικά: "…καθίσταται σαφές, ότι
ο λεγόμενος συριακός εμφύλιος, κάθε άλλο μονοσήμαντα, εσωτερικά-περιφερειακά
κίνητρα έχει. Τουναντίον, αποδεικνύεται ότι οι ενεργειακοί σχεδιασμοί των Πόλων
Ισχύος και Επιρροής του Δρώντος Υπερσυστήματος δύνανται να επηρεάσουν τις
εξελίξεις στο περιφερειακό γεωπολιτικό σύστημα της Μέσης Ανατολής σε αυξημένο
βαθμό, αξιοποιώντας ένα αμάλγαμα αναμοχλεύσεων ετερόδοξων παθών και φατριακών
συμφερόντων". Αυτό που με ανησυχεί επίσης είναι το ότι οι συγγραφείς αποδέχονται πως: "…Ο γεωπολιτικός παράγοντας της ενέργειας αποτελεί ακόμη μία σημαντική διάσταση της εξελίξεως της κρίσεως στη Συρία, η οποία συνέβαλε στην κλιμακούμενη περιφερειοποίηση και διεθνοποίηση του Συριακού". Όπως θαυμάσια, αλλά σιβυλλικά, κλείνει το βιβλίο ο Γιάννης Μάζης, γράφοντας στον επίλογό του: "Το ζήτημα είναι εάν η Αθήνα έχει αντιληφθεί τα ανωτέρω και δεν θα μετατρέψει με την διστακτικότητα και την φοβικότητά της, τις συγκυριακώς προσφερόμενες αυτές ευκαιρίες, σε εθνικά δεινά". Ευχαριστούμε θερμά τους συγγραφείς για την φώτιση που μας έδωσαν.».
Τα περιεχόμενα του βιβλίου είναι τα εξής:
Χρονολόγιο
του Συριακού Πολέμου
Πρόλογος
Εισαγωγικό Σημείωμα-Περίληψη
Κεφάλαιο πρώτο: Ζητήματα σιιτικού ισλαμιστικού υποσυστήματος: ενδοσυστημικού
ανταγωνισμού
1. Ο Συριακός Πόλεμος και η κλιμάκωση των περιφερειακών-υποσυστημικών
ανταγωνισμών
1.1 Ο Συριακός Πόλεμος και το σουνιτικό υποσύστημα: Σαουδική Αραβία, Τουρκία
και Κατάρ
1.2. Το DAESH: Προέλευση, Δομή, Ιδεολογία και Τυπολογία των τακτικών της
Ριζοσπαστικοποίησης των νέων μουσουλμάνων σε Μέση Ανατολή και Ευρώπη.
Γεωπολιτική του Τακφιριστικού Σαλαφισμού στο Ιράκ και τη Συρία
1.2.1 Ιδεολογικές αναφορές και τακτική του Ισλαμικού Κράτους
1.2.2. Η περιοδική έκδοση "Dabiq" και τακτικές προσεταιρισμού μελών
της Όμμα
1.2.3. Ο Ισλαμικός ριζοσπαστισμός και η νομοτάγειά του κατά το ισλαμικό δίκαιο
1.2.4 Συμπεράσματα
1.3 Ο ενδο-σουνιτικός περιφερειακός ανταγωνισμός
1.4 Ο Συριακός Πόλεμος και το σιιτικό υποσύστημα: Ιράν, Χεζμπολά και Ιράκ
1.4.1 Ο στρατηγικός ρόλος της λιβανικής Χεζμπολά
1.5 Η νέα φάση του Συριακού Πολέμου: η εμπλοκή της Ρωσίας, το Ιράν και οι
σουνιτικές δυνάμεις
Συμπέρασμα πρώτου κεφαλαίου
Κεφάλαιο δεύτερο: Ζητήματα ενέργειας και ενεργειακής ασφάλειας, υποσυστημικοί
ανταγωνισμοί στο γεωπολιτικό σύστημα
2. Ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια
2.1 Οι ενεργειακές σχέσεις της Ευρώπης με την Μόσχα
2.2 Τα όρια των σχέσεων της Ε.Ε. με την Μόσχα
2.3 Το ουκρανικό ζήτημα και η ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια
3. Οι σχεδιαζόμενοι ανταγωνιστικοί αγωγοί φυσικού αερίου και η συριακή κρίση
3.1 Ο σουνιτικών συμφερόντων αγωγός
3.2 Ο σιϊτικών συμφερόντων αγωγός
3.3 Περιφερειακοί ενεργειακοί ανταγωνισμοί στο δίπολο Σουνιτικό Ισλάμ-Σιϊτικό
Ισλάμ
3.4 Η συνολική επιρροή του δρώντος υπερσυστήματος και ο ρόλος των διεθνών πόλων
ισχύος του
Συμπεράσματα δεύτερου κεφαλαίου
Επίλογος
Βιβλιογραφία
Παράρτημα Ι: Ισλαμιστικές οργανώσεις που δρουν στην Συρία
Παράρτημα II: Χαρτογραφική προσέγγιση της Γεωπολιτικής εικόνας της συριακής
σύρραξης
