Ιωάννης Γ. Χειμωνάκος: Tης Κασσιανής τροπάριο

Της Κασσιανής τροπάριο

Tης Κασσιανής το βράδυ, θ’ ακούμε το τροπάριο

και στην κορφή της Χώρας, θά 'χουμε ανθρωπάριο,

μαζύ με μιά παρέα άξεστους κατσαπλιάδες...

λέω σε τί διαφέρουν οι γερμανοτσολιάδες,

που την Πατρίδα έκαναν να μοιάζει με "κοινή"

μάλλον αυτά προφήτευε, πρίν χρόνια η Κασσιανή...

Ο εν τοις αμαρτίαις, περιπεσών ανήρ

συν γυναιξί και τέκνοις, τσακίδια κι’ "άει σιχτίρ"

Ιωάννης Γ. Χειμωνάκος
11.04.2017 Μεγάλη Τρίτη

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: THE VOICE (Παρατηρήσεις, Σκέψεις, Σχόλια, Νο. 3 - 9/6/2015)

THE VOICE

(Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις, Νο. 3 - 9/6/2015)

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

Ένα ακόμα επεισόδιο του THE VOICE έληξε και πρίν συνεχίσω, θα επαναλάβω την άποψη μου, ότι παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών δεν θα έπρεπε να λαμβάνουν μέρος.

Ο νεαρός, συμπαθέστατος, ταλεντάρα αλλά η ηλικία του δεν είναι για εκεί και θα με δικαιολογήσετε, εάν προσέξατε δηλώσεις και συμπεριφορά.

Συνεχίζω ακάθεκτος τις παρατηρήσεις μου με τα χορευτικά της αποψινής βραδιάς και θα ήθελα να επισημάνω ότι ο συγχρονισμός, ένα στοιχείο απαραίτητο στον χορό, με τις χορεύτριες και τους χορευτές δεν συναντήθηκαν καθόλου σήμερα. Ήταν σαν ένα ζευγάρι να είχε πάρει διαζύγιο, να βρίσκονταν και τα δύο άτομα στον ίδιο χώρο και έκαναν τα αδύνατα, δυνατά να μην πέσει ο ένας, επάνω στον άλλον.

Να απονείμω τα εύσημά μου τόσο στην ορχήστρα, όσο και στα παιδιά που έκαναν τα φωνητικά, γιατί για ακόμα μία φορά ήταν άψογες και άψογοι.

Τα τεχνικά προβλήματα και ιδιαίτερα τα προβλήματα του ήχου, δεν έπρεπε να ήταν κανείς ειδικός για να τα διαπιστώσει, γιατί σήμερα ο ήχος μάς γραντζούναγε τα αυτιά και από ότι είδα, είχαν και πρόβλημα τα παιδιά που διαγωνίζονταν, με τον ήχο στα ακουστικά τους και για όποιον γνωρίζει από live συναυλίες, αν δεν έχεις καλό ήχο στο αυτί σου, δεν μπορείς να τραγουδήσεις, ειδικά όταν δεν υπάρχουν monitor μπροστά σου που να σου φέρνουν στα αυτιά, τα όργανα της ορχήστρας.

Επειδή παρακολουθώ το THE VOICE από την αρχή, είναι ένα συνεχές πρόβλημα, που ακόμα συνεχίζει να υπάρχει, ενώ δεν θα έπρεπε.

Ο παρουσιαστής της εκπομπής, ντυμένος ως παγωτατζής σε παιδικό πάρτυ και ο συμπαρουσιαστής από αδιάφορος έως απαράδεκτος.

Θα μου επιτραπεί να σχολιάσω λίγο τις αιθέριες κυρίες της κριτικής επιτροπής όπου η μία μας εντυπωσίασε με την μαύρη της τουαλέττα, καθήμενη με το αβυσσαλαίο ντεκολτέ της, η οποία όμως όταν σηκώθηκε και είδαμε την εντέχνως γυμνή πλάτη της, πιστεύω ότι οι μεγαλύτερης από εμένα ηλικίας κύριοι, θα έπρεπε να πάρουν είτε τα υπογλώσσια για την καρδιά τους, είτε τα χάπια για την πίεσή τους, είτε και τα δύο.

Σήμερα με φρεσκοβαμμένα μαλλιά (την περασμένη φορά το είχε ξεχάσει, αλλά την δικαιολογώ λόγω της ασθενείας της) και καλοχτενισμένη, πάντοτε θηλυκιά και πάντοτε χαριτωμένη.

Η έταιρη κυρία με το σκούρο μπλέ κουστουμάκι της ή μάλλον αν μπορούσα να το έλεγα ταγιεράκι με παντελόνι, πανέμορφη και σήμερα με πάντοτε εντυπωσιακά δαχτυλίδια, παρ' όλα τα τατουάζ της, έδειχνε σεμνή και μετρημένη.

Βέβαια το "πραγματικά" που προδίδει την αμηχανία και την έλλειψη επιχειρημάτων, είχε την τιμητική του και σήμερα.

Μου άρεσαν οι επιλογές (εκτός από μία που έθαψε κυριολεκτικά τον τραγουδιστή) των τραγουδιών και ακόμα περισσότερο μου άρεσαν οι κοινές εμφανίσεις διαγωνιζομένων και κριτών, με τις όμορφες διασκευές των κομματιών που παρουσιάσθηκαν.

Έρχομαι στο διαγωνιστικό μέρος, όπου για ακόμα μία φορά ο Νεκτάριος κάνοντας μία εκπληκτική εμφάνιση ψηφίσθηκε από την συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου και όπως έδειξαν τα στατιστικά στοιχεία στο τέλος, συγκέντρωσε ποσοστό κοντά στο 90% και ήταν ο μοναδικός σε αυτό το επίπεδο.

Από ό,τι φαίνεται δεν είμαι μόνον εγώ φανατικός υποστηρικτής του.

Λένε ότι στις ορχήστρες, ο ντράμερ είναι ο βοηθός του μαέστρου, γιατί με τα τύμπανά του, δίνει τον ρυθμό στην ορχήστρα και θα προσυπογράψω, αλλά ο Νεκτάριος σήμερα ήταν ο μαέστρος.

Μπράβο Νεκτάριε αγόρι μου. Μπράβο για το ψυχικό σου σθένος, μπράβο για την δουλειά σου ως μουσικός, μπράβο για την παρουσία σου ως τραγουδιστής και μπράβο για την εδραίωσή σου ως showman.

Συμβουλή μου και παράκλησή μου είναι σε όσους έχουν την οικονομική ευχέρεια να ψηφίζουν, Νεκτάριο με κλειστά τα μάτια.

Από εκεί και πέρα η παρουσία της Κύπρου μας πολυάριθμη και εντυπωσιακή, η παρουσία της Κρήτης μας ρωμαλέα και φυσικά η παρουσία του Πόντου μας εντυπωσιακή, με ένα τραγούδι που με συγκίνησε σφόδρα, ένα τραγούδι ωδή στη μάνα, που το αφιέρωσα νοερά στην δική μου, που έφυγε πολύ νωρίς, ξαφνικά, νεότατη και παραγωγική.

Μέχρι το επόμενο επεισόδιο, σας εύχομαι καλή εβδομάδα και Νεκτάριος δαγκωτό!..

THE VOICE

(Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις, Νο. 2 - 1/6/2015)

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

Θα ξεκινήσω και πάλι σήμερα με τις κυρίες η μία εκ των οποίων έχει αλλάξει χτένισμα, πράγμα που της πήγε πάρα πολύ, κάνοντας την ακόμα ομορφότερη.

Η έταιρη, σήμερα ήταν άρρωστη και φαινόταν, ακόμα και αν δεν μας το έλεγε, αυτό όμως δεν την εμπόδισε να είναι κομψότατα ενδεδυμένη, με το σοβαρό πλήν σέξυ, ταγιέρ της, το οποίο μεταμορφώθηκε (μόλις αφαιρέθηκε το σακάκι) σε έξωμο αλλά εντέχνως στηριγμένο, φόρεμα.

Θα επαναλάβω και ίσως γίνω βαρετός τη λέξη «πραγματικά» που εξακολουθούν να χρησιμοποιούν κατά κόρον, προδίδοντας την αμηχανία τους και την έλλειψη λόγου και επιχειρημάτων.

Υπάρχει στην όλη εκδήλωση και μία αντιπαθητική παρουσία, που ως μαϊντανός, εισχωρεί σε κάθε τηλεοπτική εκπομπή, χωρίς κανένα εμφανές προσόν, πράγμα που με κάνει να σκέπτομαι ότι όταν έχεις μέσον είτε είσαι άντρας είτε είσαι γυναίκα, μεταμορφώνεσαι αυτομάτως σε ό,τι επιθυμείς, όπως το επιθυμείς και οπουδήποτε επιθυμείς.

Η Μεγαλόνησος Κύπρος, παρούσα για ακόμα μία φορά, με καταπληκτικές φωνές τόσο στα αγόρια όσο και στις κυρίες.

Η εμφάνιση επίσης της Μεγαλονήσου Κρήτης, σημαντική καθώς και του Ποντιακού στοιχείου, με μία αξιολογότατη παρουσία, αν και σήμερα η επιλογή τραγουδιού από τον “coach” τον αδίκησε κατάφωρα.

 

Όπως και την περασμένη φορά, το ίδιο και σήμερα θα σταθώ στην παρουσία του Νεκτάριου.

Ανέκαθεν θεωρούσα, τους μη αρτιμελείς, ως ήρωες της ζωής, αναρωτόμενος από πού αντλούν αυτό το ψυχικό σθένος, ώστε να μπορούν να ανταπεξέρχονται σε όλες αυτές τις δύσκολες καταστάσεις προσαρμογής.

Είναι φωτεινά παραδείγματα ψυχικού ηρωϊσμού για όλους εμάς τους μεμψίμοιρους αρτημελείς που με τίποτα δεν είμαστε ικανοποιημένοι και εφευρίσκουμε λόγους και αιτίες, που η μετριότητά μας ή η ασημαντότητα μας δεν μπορεί να κάνει βήματα προόδου και φταίνε πάντοτε όλοι οι άλλοι και όχι εμείς.

Για όλους εμάς που τα έχουμε όλα, όμως δεν μας κάνει τίποτα, για όλους εμάς τους επαναστάτες του καναπέ, τους οπαδούς του ωχαδερφισμού, τους λάτρεις της μοιρολατρίας, τους εραστές του τίποτα.

Για ακόμα μία φορά ο Νεκτάριος με μάγεψε, με συγκίνησε και τον θαύμασα τόσο ως εκτελεστή του οργάνου του, όσο και ως τραγουδιστή αλλά ακόμα περισσότερο για την κατάθεση ψυχής που κάνει, παρουσιάζοντας το κάθε τραγούδι.

Θαυμάζω επίσης το κουράγιο του και την αυτοπεποίθησή του καθώς και τον αγώνα που δίνει για την καθημερινότητα του, η οποία προφανώς δε έχει απολύτως καμμία σχέση με την ανούσια δική μας.

Μπράβο Νεκτάριε αγόρι μου!!! Δυνατά με τσαμπουκά να δείξεις σε όλους εμάς πώς είναι οι πραγματικοί αγωνιστές.

Εγώ προσωπικά και από ό,τι ακούω και ένας μεγάλος αριθμός τηλεθεατών, είμαστε μαζί σου μέχρι την τελική νίκη, όχι για τη νίκη αγόρι μου όσο για τον μεγάλο αγώνα που σε βλέπουμε να δίνεις.

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΣΗΪΤΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗ ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ

ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
ΣΕ ΣΗΪΤΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ

ΣΤΗ ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

Από τις πολλές αιρέσεις του Μουσουλμανικού κόσμου δύο είναι οι κυριότερες: 1) Οι Σουνήτες που είναι και οι πολυπληθέστερoι και 2) Οι Σηΐτες που κατά βάση είναι το Ιράν και οι πέριξ αυτού περιοχές.

Για να δώσω ένα παράδειγμα ο  Άσσαντ στη Συρία είναι Σηΐτης και οι τζιχαντιστές του IS (Ισλαμικό Χαλιφάτο) είναι Σουνήτες.

Η κυριότερη διαφορά μεταξύ τους είναι η σειρά διαδοχής από τον θάνατο του Προφήτη Μωάμεθ και μετά, με τους Σηΐτες να ακολουθουν την σειρά διαδοχής του Αλή, τον οποίον κατέσφαξαν όπως και την οικογένειά του οι Σουνήτες προς ανάμνησιν της σφαγής αυτής δε, έχουν μία ετήσια τελετή, όπου αυτομαστιγώνονται μέχρι να ματώσουν και στην τελετή αυτή λαμβάνει μέρος και ένας μεγάλος αριθμός από ανήλικα παιδιά.

Λόγω της συγκεκριμένης διαφοράς μεταξύ των άλλων, δεν υπάρχει περίπτωση (εκτός αν αλλάξουν το δόγμα τους) να συμφιλιωθούν ποτέ, οι μέν με τους δε, όμως στο έδαφος της Σαουδικής Αραβίας όπου βρίσκονται οι Ιεροί Τόποι όλων των Μουσουλμάνων ανεξαρτήτως δόγματος, φιλοξενούνται τα Τεμένη όλων.

Φυσικά στο έδαφός της δεν φιλοξενείται κανενός είδους και κανενός δόγματος ή ομολογίας, Χριστιανικός Ναός αλλά ούτε και καμμιάς άλλης θρησκείας.

Παρακολουθώντας σήμερα το CNN και το BBC έμαθα ότι έγινε βομβιστική επίθεση σε Σηΐτικό Τέμενος.

                     

   «Ριάντ, Σαουδική Αραβία

        Περίπου 20 άτομα άτομα σκοτώθηκαν σε βομβιστική επίθεση που σημειώθηκε στη διάρκεια της προσευχής της Παρασκευής στην επαρχεία Κατίφ της Σαουδικής Αραβίας.»
      Βλέπε περισσότερα: εδώ

Πρίν ξεκινήσω να σχολιάζω, θα πρέπει να δηλώσω ότι είμαι κατάφωρα εναντίον κάθε μορφής άσκησης βίας, οποιασδήποτε μορφής και προς τον οποιονδήποτε, άσχετα αν υπάρχει δίκαιο ή άδικο από την μία ή την άλλη πλευρά.

Οι υποψίες όλων στρέφονται προς μία συγκεκριμένη πλευρά, την οποία και κανένας δεν κατονομάζει, περιμένοντας όλοι την σχετική ανάληψη ευθύνης.

Κάθομαι τώρα με το φτωχό μου το μυαλό και σκέπτομαι. Πρίν από μερικές ημέρες ο Ελληνικός Άρειος Πάγος έκρινε συνταγματική την ανέγερση Ισλαμικού Τεμένους στην Αθήνα και η Ελληνική Βουλή υπερψήφισε το σχετικό νομοσχέδιο και μάλιστα μού έκανε έκπληξη ότι ψηφίσθηκε και από ένα Κόμμα που στον ύμνο του λέει: «…ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία…» αλλά, ποιός είμαι τώρα εγώ, ο μικρός και ασήμαντος που θα κρίνω βουλευτές και τ. Πρωθυπουργούς, τί είδους Τέμενος θα είναι αυτό;

Θα είναι Τέμενος των Σηΐτών, των Σουνητών, των Μπεκτασήδων, των Αλεβητών ή κάποιου άλλου εν πάσει περιπτώσει;

Από ποιους θα διοικείται; Από γηγενείς Έλληνες Μουσουλμάνους που δικαιωματικά θα πρέπει να το διοικούν ή από κάποιον έξωθεν εγκέφαλο;

Αν στη Σαουδική Αραβία που δεν τολμά να πέσει ούτε καρφίτσα λόγω της υπεραστυνόμευσης, γίνονται βομβιστικές επιθέσεις λόγω διαφοράς δόγματος, εδώ στην Ελλαδίτσα μας, τι θα γίνει;

Γιατί τα θρησκευτικά προβλήματα και οι θρησκευτικές αντιπαλότητες του Αραβικού Κόσμου, θα πρέπει να μεταφερθούν στην Ελλάδα;

Τί χρειάζεται ο Ιερός Λατρευτικός Χώρος μιάς θρησκείας εντελώς ξένης προς την Ελληνική πραγματικότητα, με ήθη και έθιμα που δεν θα γίνουν ποτέ ανεκτά στην Ελλάδα ακόμα και από τους γηγενείς Μουσουλμάνους, τους οποίους σέβομαι και τιμώ;

Οι διάφορες ψευδεπίγραφες οργανώσεις Μουσουλμάνων διαφόρων εθνικοτήτων που εγκαταβιούν στην Ελλάδα, ερχόμενοι ως λαθρομετανάστες στην αρχή, οι «ηγέτες» των οποίων βγαίνουν στην Ελληνική τελεόραση κάνοντας κατά καιρούς εμπρηστικές δηλώσεις, αν λόγω του Ιερού Τεμένους αποθρασυνθούν, θα τους μαζέψει κανένας ή θα αναγκαστούμε εμείς ως Έλληνες θρησκευόμενοι ή άθεοι να υφιστάμεθα συμπεριφορές απαράδεκτες;

Το βασικότερο όλων!.. Σε περίοδο σκληρής λιτότητος στην Χώρα μου, που δεν υπάρχουν χρήματα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, που η υγεία βρίσκεται σε επίπεδο χωρών της υποσαχάριας περιοχής, όταν το Κράτος δεν έχει να πληρώσει γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό με αποτέλεσμα την αφάνταστη ταλαιπωρία και τον εξευτελισμό των Ελλήνων ασφαλισμένων, όταν οι Ένοπλες Δυνάμεις υπολειτουργούν λόγω ελλείψεως κονδυλίων, όταν το ανάλγητο κράτος κλείνει οργανοτροφεία, όταν δεν υπάρχουν υποδομές για την αξιοπρεπή μεταχείριση ηλικιωμένων που δεν έχουν συγγενείς, όταν η Παιδεία μας,το πάλαι ποτέ καμάρι του Ελληνικού Έθνους καταβαραθρώνεται, θα διατεθούν κονδύλια για την ανέγερση Τεμένους μιας Θρησκείας που τόσο πολιτιστικά όσο και πολιτισμικά, δεν έχει καμμία σχέση με την νοοτροπία του Λαού μας;

Ερχόμαστε, λοιπόν, εδώ σε ένα άλλο κρισιμότερο θέμα. Αν δεν έχουμε χρήματα να δώσουμε, θα δεχθούμε χρήματα έξωθεν; Το λέω αυτό, γιατί κανένας δεν δίνει στο τζάμπα τα χρήματά του και εάν δεχθούμε αυτά τα χρήματα, ο χρηματοδότης θα απαιτεί να έχει λόγο στο θρησκευτικό γίγνεσθαι του νέου Τεμένους και δεν θα μπορούμε να φέρουμε και αντιρρήσεις γιατί συμβαίνει να εξαρτώμεθα ενεργειακά από χώρες μουσουλμανικές κατά βάση.

Θέλω να πιστεύω, ότι θα επικρατήσουν ωριμότερες σκέψεις και θα βρεθεί τρόπος, ευσχήμως να αναβληθεί επ’ αόριστον η κατασκευή, αλλιώς, αν και δεν είμαι άνθρωπος της εκκλησίας, ο Θεός να μας λυπηθεί και να μας βοηθήσει!..

                 

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: THE VOICE. (Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις, 1ο (18/5/2015))

THE VOICE

(Σκέψεις, Σχόλια, Παρατηρήσεις)

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

 
Από την πρώτη του φορά, παρακολουθώ φανατικά το THE VOICE αν και δεν βλέπω σχεδόν καθόλου Ελληνική τηλεόραση.

Σήμερα, λοιπόν, βλέποντας την συγκεκριμένη εκπομπή, σκέφθηκα να παραθέσω μερικές σκόρπιες σκέψεις μου και να τις μοιραστώ μαζί σας.

Εν πρώτοις οι δύο κυρίες σήμερα ήταν άκρως εντυπωσιακές, η κάθε μία με τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο και τις προσωπικές της ενδυματολογικές επιλογές, απέχοντας μακράν η μία από την άλλη, πλήν καλόγουστες, καλοντυμένες, προσεγμένες και επιμελημένες άψογα.

Όπως πάντα ο Μιχάλης Σταβέντο «χύμα» αλλά ακριβέστατος στις παρατηρήσεις του και ο Αντώνης Ρέμος, παραμένει ένα καλό παιδί που φαίνεται να απολαμβάνει τη δόξα και τις επιτυχίες του.

Από την εκφορά του λόγου τους, όλοι φαίνονται μορφωμένοι και χειρίζονται ωραία την Ελληνική Γλώσσα.

Εκτός από την συνεχώς επαναλαμβανόμενη από όλους λέξη  «πραγματικά» που χρησιμοποιούν όταν χάνουν την συνέχεια του λόγου τους, δεν υπάρχει καμμία άλλη πρωτότυπη λέξη, του πλούσιου κατά τα λοιπά λεξιλογίου τους;

Όπως και στον αθλητισμό, με τον ίδιο τρόπο και στο τραγούδι, η Μεγαλόνησος Κύπρος εξακολουθεί να παράγει μαζικά νέα ταλέντα, που εντυπωσιάζουν με την καλλιτεχνική τους ωριμότητα αν και νέα ως προς την ηλικία παιδιά.

Ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πρίν από μερικά χρόνια, ότι η μικρή κατά την έκταση της παρούσας φάσεως της ιστορίας της Ελλάδα, θα μπορούσε να έχει τόσο πολλές, τόσο πλούσιες και τόσο προικισμένες φωνές οι περισσότερες, των οποίων ανήκουν σε παιδιά που φαίνεται να έχουν μουσικές γνώσεις και μουσική παιδεία.

Θα εκφράσω μία απορία,περισσότερο προς τον εαυτό μου και λιγότερο προς τους υπευθύνους του τηλεοπτικού σταθμού που παράγει και παρουσιάζει την εκπομπή, οι οποίοι μάλλον δεν θα με λάβουν υπ’ όψιν τους.

Όσοι ασχολούνται με τη μουσική γνωρίζουν ότι στα αγόρια ο μεταφωνισμός διαρκεί τουλάχιστον μέχρι τα 18 με 19 χρόνια και τα κορίτσια, εάν θέλουν να ασχοληθούν με το κλασσικό τραγούδι για να ωριμάσει η φωνή τους και να δεχθούν την καταπόνηση των φωνητικών ασκήσεων, θα πρέπει να είναι κοντά στα 23 με 24. Σχεδόν κάτι ανάλογο συμβαίνει και με το μοντέρνο τραγούδι.

Πώς οι υπεύθυνοι της τηλεοπτικής εκπομπής επιτρέπουν σε παιδιά των 16 χρονών να συμμετέχουν, τα οποία σήμερα μπορεί να έχουν την καλύτερη φωνή του κόσμου και σε μία εβδομάδα ίσως να μην μπορούν ούτε κάν να ψελλίσουν ένα τραγούδι.

Επιπροσθέτως, μέχρι να τελειώσουν τα σχολεία τους έχουν διαβάσματα, εξετάσεις, διαγωνισμούς και άλλες μαθητικές υποχρεώσεις, τις οποίες σίγουρα παραμελούν για να βρίσκονται στις πρόβες και στις παραστάσεις.

Επίσης, σε αυτή την ηλικία είναι όλες και όλοι επιρρεπείς να «καβαλήσουν το καλάμι», το οποίο ίσως και να γίνει τηλεγραφόξυλο με την πάροδο του χρόνου, πράγμα που σίγουρα θα επηρεάσει τον ψυχισμό τους και κατ’ αναλογίαν και την κοινωνική τους συμπεριφορά.

Οι Αρχαίοι ημών πρόγονοι, στους οποίους αν και αυτοτιτλοφορούμαστε ως κληρονόμοι τους χωρίς ούτε να τους μοιάζουμε αλλά και ούτε να προσπαθούμε να τους μοιάσουμε, έλεγαν το σοφόν «πάν μέτρον άριστον» πράγμα που μάλλον από ό,τι μου φαίνεται το έχουμε χάσει.

Κράτησα για το τέλος την αναφορά μου για έναν από τους συμμετέχοντες που με έκανε να δακρύσω. Για έναν πραγματικό Πρωταθλητή της ζωής. Έναν τυφλό που αντί να το βάλει κάτω και να μεμψιμοιρεί την τύχη του, σηκώθηκε δυνατά στα πόδια του, πάτησε γερά, γέμισε με γνώσεις και εμπειρίες την ύπαρξή του και βγήκε μπροστά με τη φωνάρα του, προπονημένη σκληρά και με τις δεξιοτεχνικές ικανότητές του στο πιάνο και μας καθήλωσε.

Τραγούδησε παλλικαρίσια και μας συγκίνησε, ειδικά την επιτροπή που θα τον έκρινε. Ο κόσμος τον ψήφισε μακράν για να συνεχίσει το όμορφο ταξίδι του και να διδάξει σε εμάς τους αρτιμελείς τι θα πεί να έχεις Ελληνική Ψυχή.

Μπράβο Νεκτάριε αγόρι μου!.. μαζί με τις ευχές όλων των Ελλήνων που σε ψήφισαν θα σου στείλω και τις δικές μου και θα σου ευχηθώ καλή συνέχεια και καλή επιτυχία. Ακόμα μία φορά μπράβο!..

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: Οι ζωόφιλοι

Γράφει ο:

 ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

 

Προβολές Αναρτήσεως

Οι ζωόφιλοι

Ο βαθμός πολιτισμού του κάθε κράτους, μετριέται μεταξύ των άλλων και από τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι πολίτες του στα ζώα γενικά.

Όπως και οι άνθρωποι, έτσι και τα ζώα έχουν δικαιώματα. Βέβαια από ένα «ζωντανό» δεν μπορείς να απαιτήσεις υποχρεώσεις, όταν όμως είναι κατοικίδιο μπορείς να του μάθεις τους στοιχειώδεις κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς.

Από την άλλη υπάρχει ένα ρητό που λέει «το σκυλί σου και το παιδί σου είναι ο καθρέπτης του εαυτού σου» ή «το σκυλί σου και το παιδί σου, κάνουν ό,τι τα μάθεις».

Στην Ελλάδα αυτοαποκαλούνται ζωόφιλοι, όσοι έχουν για κατοικίδιο κατά κύριο λόγο σκύλο ή γάτα.

Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω με τον προσδιορισμό «ζωόφιλος» για όλα αυτά τα άτομα, με το δεδομένο ότι για να τραφεί το σαρκοφάγο τους πρέπει να θανατωθεί κάποιο φυτοφάγο, έστω και εάν αυτό δεν γίνει αμέσως αλλά εμμέσως.

Επίσης, κατά την ταπεινή μου άποψη, ο ζωόφιλος δεν πρέπει να περιλαμβάνει στο καθημερινό του διαιτολόγιο κανενός είδους ζώο είτε είναι της στεριάς, της θάλασσας ή του αέρα.

Θεωρώ εξαιρετικά μεγάλη ανοησία να ακούω κάποιον να λέει ότι αγαπάει τα ζώα επειδή έχει σκύλο και να αφήνει τον σύντροφο μόνο του όλη την ημέρα, φυλακισμένον σε ένα διαμέρισμα ή ακόμα χειρότερα σε ένα μπαλκόνι ή ακόμα τρισχειρότερα δεμένο ολημερίς σε μία αυλή.

Αρνούμαι να ακούσω του καθενός τις θεωρίες περί ζωοφιλίας, όταν κάθε Πάσχα έχουμε ένα λουτρό αίματος και χιλιάδες αρνάκια και κατσικάκια κρεμασμένα στο τσιγκέλι του χασάπη να περιμένουν τη σειρά τους να γίνουν σουβλιστά, του φούρνου ή της γάστρας.

Ο σωστός προσδιορισμός για τον κάτοχο σκύλου είναι «σκυλόφιλος» ή για τον κάτοχο γάτας «γατόφιλος» και πάει λέγοντας.

Έστω και με αυτόν τον τρόπο οι σκυλόφιλοι ή γατόφιλοι πρέπει να φροντίζουν για την υγιεινή των ζωντανών τους και αν τους αρέσει να συντηρούν και αδέσποτα ταΐζοντας τα και ποτίζοντάς τα, θα πρέπει να φροντίζουν και για την υγιεινή των ζώων που φροντίζουν.

Ειδικά για τα αδέσποτα θα πρέπει να έρχονται σε επαφή είτε με το Δήμο είτε με τις φιλοζωϊκές οργανώσεις, ώστε να λαμβάνεται μέριμνα πρώτα από όλα για τον εμβολιασμό και την στείρωσή τους και έπειτα για την ασφαλή απομάκρυνση των επικίνδυνων ή επιθετικών, σε ειδικούς χώρους φύλαξης.

Είναι απαράδεκτο τα ζώα που φροντίζει ο κάτοικος ενός δρόμου να είναι επικίνδυνα για τα παιδιά του γείτονά του.

Υπάρχει ειδική νομοθεσία, ώστε οι συνοδοί κατοικιδίων να έχουν μαζί τους πάντοτε τα απαραίτητα εργαλεία, ώστε να μαζεύουν τις ακαθαρσίες των κατοικιδίων τους, πράγμα που καταστρατηγείται από την συντριπτική πλειοψηφία των κατόχων κατοικιδίων, με αποτέλεσμα να τα βρίσκεις έξω από το σπίτι σου, φρέσκα και μυρωδάτα, γνωρίζοντας ποιος τά έκανε αλλά χωρίς να μπορείς να αρθρώσεις λέξη, από το φόβο μην σε πούν απολίτιστο.

Το ακόμα πιο απαράδεκτο είναι να τα πηγαίνουν οι ιδιοκτήτες τους για βόλτα σε χώρους που προορίζονται για παιδιά, όταν δεν υπάρχει εκεί κόσμος, νομίζοντας ότι κάνουν εξυπνάδα.

Όσο ήμερα και αν είναι τα σκυλιά τους, είναι απαράδεκτο να τα βγάζουν από το σπίτι, χωρίς το απαραίτητο περιλαίμιο συνδεδεμένο με την σχετική αλυσίδα, όχι μόνο για την ασφάλεια των περαστικών αλλά και για την ασφάλεια των ιδίων των ζώων.

Είναι απαράδεκτο η γειτόνισσα να συντηρεί ένα κοπάδι από γάτες ανεμβολίαστες και οι γάτες αυτές να μπαίνουν στο σπίτι σου, να περιπλανόνται στους χώρους σου και να σου κάνουν άπειρες ζημιές χωρίς να μπορείς να διαμαρτυρηθείς πουθενά.

Είναι επίσης και ανεπίτρεπτο ως περιλαίμιο να φοράς στο σκυλί σου πνίχτη, γιατί είσαι ανίκανος να το εκπαιδεύσεις σωστά ή να το δέρνεις επειδή δεν σε υπακούει, επειδή είσαι άσχετος και όταν έπρεπε να το εκπαιδεύσεις δεν είχες τις γνώσεις και βέβαια ούτε σκέψη να πληρώσεις ένα ειδικό, ώστε τουλάχιστον να μάθει τη βασική υπακοή, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει και την άρνηση τροφής από ξένους, ώστε το σκυλί μας, παρά το άγριο γαύβγισμά του να μην είναι «άχρηστο» στη φόλα του επιτήδειου και να μπορεί να μας φυλάει όταν χρειαζεται ή στα δηλητηριασμένα κεφτεδάκια που αφήνουν στο δρόμο όσοι ενοχλούνται.

Ο νόμος, λοιπόν, θα πρέπει να είναι αυστηρότατος με τους ανίκανους ιδιοκτήτες κατοικιδίων όσο και με εκείνους που βλάπτουν τα ζώα γενικότερα.

Αν και τα ζωντανά είναι πιστοί μας φίλοι που μας κρατούν συντροφιά στις ώρες της μοναξιάς μας, δεν μπορούμε να τους ζητήσουμε ευθύνες για τα άσκοπα γαυβγίσματά τους, την κακή τους συμπεριφορά και τις ζημιές που προκαλούν μπαίνοντας στους χώρους μας απρόσκλητα ή για τις ακαθαρσίες που αφήνουν μπροστά στις πόρτες μας.

Μπορούμε να ζητήσουμε όμως ευθύνες από τους ιδιοκτήτες τους ή τους συντηρητές τους λόγω πλημελούς εποπτείας ή ακόμα και λόγω βλακείας.

Για να μην παρεξηγηθεί ο γράφων, έχω σκυλιά από την ημέρα που γεννήθηκα, έχω μεγαλώσει τουλάχιστον δύο φορές άγριο ζώο, μέχρι πρίν από μερικά χρόνια είχα σμήνος από πτερωτούς φίλους και στα κατοικίδια πουλιά μου κανένα κλουβί δεν είχε πόρτα, χωρίς να έχω ενοχλήσει ούτε στο ελάχιστο κανέναν.

ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ: ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ

Γράφει ο:
ΙΩΑΝΝΗΣ Γ. ΧΕΙΜΩΝΑΚΟΣ

Προβολές Αναρτήσεως

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΤΙΜΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥΣ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥΣ

Πρίν λίγες ημέρες παρακολουθήσαμε τις επετείους 3 σημαντικών γεγονότων.

1) Την 100ή επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων.

2) Την 100ή επέτειο συντριπτικής νίκης των Τουρκικών στρατευμάτων επί των συμμάχων στην  GALIPOLIS (η Ελληνική Καλλίπολις).

3) Την 100ή επέτειο της συντριβής των συμμαχικών στρατευμάτων από τους Τούρκους στην      Ελληνική Καλλίπολη.

Θα μου επιτρέψετε, ανά θεματική κατηγορία να παραθέσω τα σχετικά σχόλιά μου,που είναι και προσωπικές μου απόψεις, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος

 

1) Μαζί με το 1.500.000 Αρμενίους που σφαγιάσθηκαν με διαφόρους τρόπους και ειδικά στα  amele tamboru (τάγματα εργασίας), αμιγούς Γερμανικής εμπνεύσεως και οργανώσεως, όπου μόνον κατ' επίφασιν ελέγοντο τάγματα εργασίας, εσφαγιάσθησαν και περίπου 1.000.000 Έλληνες, κατά κύριο λόγο, Πόντιοι αλλά και άλλων περιοχών που κατοικούντο από  Έλληνες.

     Βλέπουμε, λοιπόν, το παράδοξο, ότι οι Αρμένιοι (πρός μεγάλην τιμήν τους) πάλεψαν με νύχια και με δόντια όλα αυτά τα χρόνια, ώστε αυτή η φρικαλεότητα εις βάρος τους να αναγνωρισθεί Διεθνώς, ως Γενοκτονία και να οργανωθούν τελετές εις μνήμην των σφαγιασθέντων και από την άλλη βλέπουμε ένα μίζερο και μικρό Ελληνικό Κράτος να μην ψελλίζει κάν τίποτε, έστω και για την τιμήν των όπλων, για την παράλληλη Γενοκτονία των Ελλήνων, την στιγμή που από κοινού με την Αρμενία, θα μπορούσαν να αναγνωρισθούν στο σύνολό τους ως Γενοκτονίες.   

    Φυσικά μαζί με τους Αρμενίους και τους Έλληνες, με τον ίδιο τρόπο σφαγιάσθηκαν Ασσύριοι, Βαβυλώνιοι, Χαλδαίοι και άλλες αρχαίες φυλές, ώστε με την μέθοδο της σαλαμοποιήσεως, όλοι οι Μουσουλμανικοί πληθυσμοί να αποκτήσουν Τουρκική Εθνική συνείδηση και να δημιουργηθεί το σύγχρονο Τουρκικό Κράτος, το οποίο φυλετικά δεν έχει καμμία σχέση με τους Μογγόλους επιλίδες που ήρθαν από τις στέπες της Ασίας.

 Εδώ, λοιπόν, θεωρώ υποχρέωσή μου να κλίνω το γόνυ ευλαβικά στους Αρμενίους νεκρούς και να εκφράσω τα συγχαρητήριά μου σε όλη την Παγκόσμια Αρμενική κοινότητα. Είδαμε στους δέκτες των τηλεοράσεών μας, ενωμένους Αρμένιους Καθολικούς και Ορθοδόξους μαζί με συμπατριώτες τους άλλων δογμάτων και ομολογιών, ενωμένους (το επαναλαμβάνω), να τιμούν τους νεκρούς αδελφούς τους.

2) Με μεγάλη μεγαλοπρέπεια, είδαμε τους Τούρκους να πανηγυρίζουν εορτάζοντας μία

συντριπτική νίκη τους εναντίον των συμμαχικών στρατευμάτων με σύσσωμη την πολιτική τους ηγεσία όλων των παρατάξεων, να διαγκωνίζεται ως πρός το ποιός είναι περισσότερο Τούρκος πατριώτης από τους υπόλοιπους.

 Επειδή εκτός από πατριώτες είναι από ό,τι φαίνεται και πανέξυπνοι, εκμεταλλεύθηκαν κατ' εξακολούθησιν το γεγονός, φτιάχνοντας μνημείο ηρώων των εχθρών τους. Μάλιστα ο Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ = πατέρας των Τούρκων) έχει γράψει και ένα ποίημα αφιερωμένο στη μνήμη τους, λέγοντας μεταξύ των άλλων σε ελεύθερη μετάφραση «Μανάδες,

μην ανησυχείτε για τα παιδιά σας, βρίσκονται πλέον στην φιλόξενη αγκαλιά της Τουρκικής γής».

   Με τον τρόπο αυτό, προσελκύουν κάθε χρόνο πλήθος κατά κύριο λόγο Αυστραλών και 

Νεο-Ζηλανδών, που έρχονται να τιμήσουν τους νεκρούς τους, μετατρέποντάς τους σε κομπάρσους της Τουρκικής περηφανούς νίκης, οι οποίοι βλακωδώς φερόμενοι συμμετέχουν σε αυτή τη δημόσια διαπόμπευση.

   Εδώ θα πρέπει να δώσω (είτε σας αρέσει είτε δεν σας αρέσει) τα συγχαρητήριά μου στην Τουρκική ηγεσία, γιατί πράττοντας το Εθνικό της Καθήκον, εργάζεται κατά τον καλύτερο τρόπο για το Τουρκικό Κράτος και μακάρι εμείς οι «έξυπνοι», «ώριμοι» και «σοφοί» να τους μοιάζαμε.

3) Θα πρέπει να αποδώσω τα εύσημα στους Αυστραλούς και τους Νεο-Ζηλανδούς,γιατί κάθε χρόνο στην επέτειο της συγκεκριμένης ήττας τους, τιμούν τους νεκρούς ήρωες τους, διοργανώνοντας πλήθος μεγαλοπρεπών εορταστικών εκδηλώσεων, με μεγάλη συμμετοχή εθελοντών, οι οποίοι ευλαβικά λαμβάνουν μέρος, εις βάρος του ελεύθερου χρόνου τους και της τσέπης τους, γιατί τόσο οι πρόβες όσο και οι στολές τους κοστίζουν πανάκριβα, όμως κανείς δεν δυσανασχετεί αλλά πρόθυμα δηλώνει αυτοβούλως την παρουσία του.

Έρχομαι μετά στη μίζερη Ελληνική πραγματικότητα, με την έκδηλη ασέβεια πρός τους Ήρωες και Νεκρούς,πεσόντες στις διάφορες φάσεις της Ελληνικής Ιστορίας και θλίβομαι βαθύτατα ακούγοντας όλες αυτές τις μπαρουφολογίες περί καταργήσεως των παρελάσεων και διαφόρων άλλων φαιδρών, όπως και την εσκεμένη συστηματική υποβάθμιση του Εθνικού Φρονήματος των νεο-Ελλήνων,που τους μεγαλώνουν χωρίς αρχές, χωρίς ιδανικά, χωρίς όνειρα και χωρίς κανέναν σεβασμό πρός τους μεγαλυτέρους.

Αυτές είναι οι σκόρπιες σκέψεις ενός «μικρού» Έλληνα κατά το φρόνημα, που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του και ποιός θα μπορούσε να με λάβει στα σοβαρά υπ' όψιν.