Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιμ. δημοσ.: Σ. Φ.-Β.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Επιμ. δημοσ.: Σ. Φ.-Β.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΙΣ. ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ: Ο ποιητής Άσσος Σταμούλης πέρασε στην Αθανασία (1948-13/12/2000)

 

Γράφει:
  











Αφιέρωμα στον Άσσο Σταμούλη μέσα από την ποιητική του γραφίδα

Αντάρτεψαν απ' τις καρδιές των ανθρώπων
οι αγάπες στις μέρες μας·
κ' οι πιο απλοί όρκοι
ανύπαρκτοι παντοτεινά·
και απόμειναν μονάχα
εμετικά φιλιά – σε χείλη
ψυχρά των αγαλμάτων...
Αθήνα, 18 Ιανουαρίου 1972

  

Πού γεννήθηκα: 
Ανάμεσα σε φίδια σταυρωτά.

Πώς μεγάλωσα:
Τα φίδια κατακέφαλα κτυπώντας.

Τί ηλικία έχω:
Στην κούνια μου μετρούσα κι' όλας
εκατό χρονών –
ενενήντα εννιά αιώνες τώρα
φλέγομαι μες στην καρδιά μου.


Τ ί π ο τ'   ά λ λ ο   π ι ά  δεν έχουν
να μου μάθουν!
Παρίσι, 31 Οκτωβρίου 1976

Αρχειακό Υλικό από τις εκδηλώσεις Μνήμης στα 10 χρόνια του φλογερού και ρηξικέλευθου ποιητή
Α Σ Σ Ο Υ   Σ Τ Α Μ Ο Υ Λ Η
















Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014

Σύνοδος Κορυφής Ελλάδος-Τουρκίας στην Αθήνα: Μια σύνοδος που μπορεί να κρύβει προβλήματα


paste and get counter working 
https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjW9HoTOFIIhvBplfppqWK4bjckB66hpvUHIoeMyA6ZL_uR3FnuLqYzHsgugx14QH84TBlY4B41qdRe00rH441Yg27RZpAT1yyj4yF2C4rzUE3NSn08J_6u-l57rMJ2k5X5vJk5sBUP7VDV/s1600/poio-minuma-stelnei-stin-tourkia-i-trimeris-tou-kairou.w_l.jpg



   Μακάρι οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες που σχεδίασαν και αποφάσισαν τη Σύνοδο Κορυφής της Αθήνας μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, στις 5-6 Δεκεμβρίου, να έλαβαν όλα εκείνα τα απαραίτητα μέτρα που θα αποτρέψουν την ακύρωση των όποιων αποτελεσμάτων της Συνόδου Κορυφής του Καΐρου και και της δυναμικής που τείνει να αναπτυχθεί μεταξύ Ελλάδος-Κύπρου-Αιγύπτου.

     Αν και το έχουμε ξαναγράψει αρκετές φορές σ’ αυτήν εδώ τη στήλη, ακριβώς επειδή είναι εξαιρετικά κρίσιμη η γεωπολιτική συγκυρία, είμαστε υποχρεωμένοι να το επαναλάβουμε για άλλη μια φορά.

Τα σύνορα, οι επιρροές και οι γεωπολιτικές ισορροπίες που χαράχτηκαν με βάση τη Συμφωνία Sykes-Pikot και τις επακολουθείσασες συμφωνίες, με κυριότερη για τον Ελληνισμό και τα ελληνοτουρκικά τη Συνθήκη της Λωζάννης, έναν αιώνα μετά τίθενται σε σκληρότατη δοκιμασία και θα πρέπει να παρακολουθούμε κάθε λεπτό τις εξελίξεις στην περιοχή της Μεσοποταμίας, της Μέσης Ανατολής και της Αν. Μεσογείου, γιατί αυτές -ούτως ή άλλως- θα επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο θα συνεχίσει να υφίσταται ως κράτος κυρίως η Κύπρος αλλά και η Ελλάδα.

Επίσης, το έχουμε ξαναγράψει ότι η πορεία των εξελίξεων στα ζητήματα που σχετίζονται με τον τρόπο της οριοθέτησης της Κυπριακής ΑΟΖ αλλά και την εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων της, σε συνδυασμό με την πορεία του ζητήματος των διεθνών διαγωνισμών για την εκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων στο Ιόνιο και τη θάλασσα νοτίως της Κρήτης (Λιβυκό Πέλαγος), θα επηρεάσει και τον τρόπο με τον οποίο θα καταλήξει το κομβικό ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, το οποίο, σύμφωνα με την επίσημη θέση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, είναι το μόνο πρόβλημα που αναγνωρίζουμε ότι υφίσταται μεταξύ της Ελλάδος και της Τουρκίας. Ολα τα άλλα είναι παράλογες -πλην όμως υπαρκτές- διεκδικήσεις της Τουρκίας.

Δεν πρέπει δε να λησμονεί κανείς αρμόδιος ή μη ότι σε περίπτωση που έχει αίσιο τέλος η πορεία των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο, το Ιόνιο και κυρίως το Λιβυκό πέλαγος, η Τουρκία θα είναι μια απομονωμένη χώρα, η μόνη από δέκα χώρες της Ανατολικής Μεσογείου που αρνείται την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου. Αυτό θα επιτρέψει στην Ελλάδα να χειριστεί από θέσεως ισχύος το κομβικό και φλέγον ζήτημα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου.
Για όσους αποπειραθούν να μας υπενθυμίσουν ότι η Τουρκία δεν έχει υπογράψει τη Σύμβαση για το Διεθνές Δίκαιο των Θαλασσών, έχουμε να πούμε ότι υπάρχει και το Εθιμικό Διεθνές Δίκαιο, που δεν χρειάζεται υπογραφές.
Επιστρέφοντας στα της οριοθέτησης και εκμετάλλευσης των θαλασσίων ζωνών, η πολιτική που ακολουθούν η Λευκωσία και η Αθήνα στηρίζεται στο Διεθνές Δίκαιο των Θαλασσών, κάτι που σε γενικές γραμμές αποδέχονται και οι χώρες που γειτνιάζουν με τις ελληνικές θάλασσες.

Η Τουρκία, από την πλευρά της, αρνείται να δεχτεί την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου, θέλοντας να επιβάλει τους δικούς της όρους. Μέχρι στιγμής καμία χώρα δεν έχει αποδεχτεί τις τουρκικές θέσεις, τις οποίες η Άγκυρα θέλει να επιβάλει σε Λευκωσία και Αθήνα, κυρίως μέσω της συγκαλυμμένης ή μη απειλής χρήσης βίας. Οι κρίσεις του 1987 και του 1996 (Ίμια) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα προς συνεχή μελέτη και εξαγωγή συμπερασμάτων.

Και ερχόμαστε τώρα στο... καυτό θέμα της διαχείρισης των τωρινών και των... μελλοντικών συγκαλυμμένων ή μη απειλών αλλά και προκλητικών ενεργειών της Τουρκίας προς Κύπρο και Ελλάδα, εν όψει και της επικείμενης συνόδου του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας - Τουρκίας τον Δεκέμβριο στην Αθήνα.
Οσον αφορά την πραγματοποίηση της συγκεκριμένης συνόδου, έχουν εκφραστεί εύλογα ερωτηματικά και ενστάσεις για τα μηνύματα που θα εκπέμψει μια τέτοια σύνοδος, τη στιγμή που η Τουρκία παραβιάζει βάρβαρα και πειρατικά την ΑΟΖ της Κύπρου, ενώ βοά η ανθρωπότητα για τη στήριξη που παρέχει το τουρκικό κράτος στους τζιχαντιστές και την Αλ Νούσρα - Αλ Κάιντα.


Επίσης, θα πρέπει να απασχολήσει τους αρμοδίους και το πώς θα επηρεάσει η εν λόγω σύνοδος την αξιοπιστία της χώρας, κυρίως όσον αφορά την επιδιωκόμενη συνεργασία με την Αίγυπτο, με κορυφαίο θέμα την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Πώς δηλαδή θα ερμηνεύσει ο πρόεδρος της Αιγύπτου Σίσι τις φωτογραφίες και τα χαμόγελα του Νταβούτογλου με τους Έλληνες επισήμους, λίγες ημέρες μετά την τριμερή του Καΐρου και την ίδια στιγμή που η Τουρκία συνεχίζει να καθυβρίζει τον ίδιο δημοσίως και διεθνώς και να υποστηρίζει και να εξοπλίζει ισλαμιστές τρομοκράτες που προκαλούν τον θάνατο δεκάδων αμάχων στην Αίγυπτο.
Τέλος, λόγω χώρου, το θέμα της διαχείρισης του διεθνούς πλέον προβλήματος που ακούει στο όνομα Τουρκία και των συγκαλυμμένων ή μη απειλών της εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδος, στο άρθρο μας της Κυριακής.


Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "δημοκρατία"
 

Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014

Το «ΙΚ/ISIS», η Τουρκία, οι Κούρδοι, η Δύση και εμείς - του Θόδωρου Μπατρακούλη







Γράφει ο:
Θεόδωρος Σ. Μπατρακούλης 

Διδάκτωρ Γεωπολιτικής
του Πανεπιστημίου Paris VIII, Saint Denis

theobatrak@gmail.com

Προφίλ
 
Η σθεναρή αντίσταση των μαχητών του Κόμπανι και τα αεροπορικά πλήγματα της υπό αμερικανική ηγεσία συμμαχίας αραβικών και δυτικών κρατών εναντίον των τζιχαντιστών σηματοδοτούσαν ένα νέο πολεμικό πεδίο[1]. Μετά από πολυήμερη αβεβαιότητα για το αν η Τουρκία θα συμμετείχε στη συμμαχία αυτή,  στις 2 Οκτωβρίου 2014, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε την συμμετοχή με μεγάλη πλειοψηφία (298 ψήφους υπέρ και 98 κατά, μια πλειοψηφία τριών τετάρτων, στο σύνολο των 550 εδρών).
Σύμφωνα με τις διατάξεις του τουρκικού Συντάγματος, με την απόφαση αυτή η Εθνοσυνέλευση επέτρεπε στον τουρκικό στρατό τη διεξαγωγή ενδεχόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων στην επικράτεια της Συρίας και του Ιράκ.
http://www.hitandrun.gr/kourdises-pou-polemoun-tous-fontamentalistes-ton-isis-isil/
 Εξάλλου, η τουρκική κυβέρνηση μπορούσε να επιτρέπει σε στρατεύματα ξένων χωρών τη στάθμευση ή τη διέλευση από την Τουρκία για επιχειρήσεις εναντίον του λεγόμενου «Ισλαμικού Κράτους». Την ίδια μέρα, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέφερε ότι η Τουρκία σκόπευε να πολεμήσει εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» και άλλων «τρομοκρατικών» οργανώσεων στην περιοχή, αλλά ότι θα επέμεινε παράλληλα στην απομάκρυνση από την εξουσία του Προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ. Παράλληλα, ο έγκλειστος Αμπντουλλάχ Οτσαλάν προειδοποίησε ότι η ειρηνευτική διαδικασία με τους Κούρδους της Τουρκίας θα μπορούσε να καταρρεύσει, αν οι τζιχαντιστές καταλάμβαναν την στρατηγικής σημασίας πόλη Κόμπανι[2]. 
http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/10/blog-post_754.html#.VEhp6MnsogQ
Στις 6 Οκτωβρίου δεκάδες χιλιάδες Κούρδοι διαδήλωσαν στις μεγαλύτερες πόλεις της Τουρκίας εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους» και της ισλαμιστικής κυβέρνησης της Τουρκίας, για να δείξουν την αλληλεγγύη τους στους πολιορκημένους υπερασπιστές της Κόμπανι και να στείλουν ξεκάθαρο μήνυμα-προειδοποίηση στην κυβέρνηση των Ερντογάν-Νταβούτογλου ότι εάν η Κόμπανι έπεφτε, τότε στην Τουρκία θα δημιουργούνταν εκρηκτικό κλίμα[3]. Η Άγκυρα πλαισίωνε την συμμετοχή της στη συμμαχία κατά του «ΙΚ/ISIS» ως απόφαση που κυρίως θα στόχευε το PKK μαζί με το «ΙΚ/ISIS». «Δεν θα μπούμε σε πόλεμο εκτός αν η συμμαχία αλλάξει στρατηγική» δήλωσε επίσημα ο Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, προσθέτοντας ότι η Τουρκία δεν αποδεχόταν «την μονοδιάστατη πολιτική της συμμαχίας». Στις 14 Οκτωβρίου τουρκικά αεροσκάφη βομβάρδισαν δυνάμεις του PKK στην Dağlıca (επαρχία Χακαρί), στην πρώτη στρατιωτική επιχείρηση κατά των Κούρδων τα τελευταία δύο χρόνια[4].
  Ενδιαφέρον είχε η υπόθεση της δήλωσης του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Joe Biden για υπόθαλψη των Τζιχαντιστών από συμμάχους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή (Τουρκία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Κατάρ) και της συγγνώμης που αυτός ζήτησε τηλεφωνικώς από τον Ερντογάν. O Μπάιντεν είχε πει, σε ομιλία στο Χάρβαρντ, ότι ορισμένοι σύμμαχοι είχαν ενισχύσει ακούσια το «ΙΚ/ISIS» και ότι ο Ερντογάν του δήλωσε ότι η Τουρκία είχε επιτρέψει σε πάρα πολλούς ξένους μαχητές να διέλθουν μέσω των τουρκοσυριακών συνόρων. Ο Ερντογάν αξίωσε συγγνώμη από τον Μπάιντεν. Ωστόσο, η σχετική ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, μολονότι διατυπωμένη σε άπταιστη διπλωματική γλώσσα, ήταν αποκαλυπτική: «Ο Αντιπρόεδρος απολογήθηκε για οποιονδήποτε υπαινιγμό, ότι η Τουρκία ή άλλοι σύμμαχοι και εταίροι στην περιοχή, είχαν εμπρόθετα εφοδιάσει ή διευκολύνει την ανάπτυξη του ISIL ή άλλων βίαιων εξτρεμιστών στη Συρία.»[5].
  Εξάλλου, συνεχιζόταν η διάσταση ανάμεσα στην Τουρκία και την Αίγυπτο.

   Οξεία αντιπαράθεση σημειώθηκε στην 69η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ ανάμεσα στους ηγέτες των δύο κρατών. Ο Ρετζέπ Ερντογάν επέκρινε την άνοδο του Aμπντέλ-Φαττάχ ελ-Σίσι στην Προεδρία, ενώ άσκησε κριτική στην αδράνεια των «Ηνωμένων Εθνών και των δημοκρατικών χωρών» μετά την ανατροπή του Μόρσι. «Τα Ηνωμένα Έθνη και οι δημοκρατικές χώρες παρακολουθούν άπρακτες τα γεγονότα, όπως η ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου της Αιγύπτου και η σφαγή χιλιάδων αθώων που θέλουν να υπερασπιστούν την επιλογή τους. Και αυτός που έκανε το πραξικόπημα νομιμοποιείται», τόνισε ο Ερντογάν, λέγοντας ότι τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά» δίνουν την αίσθηση της αδικίας ανά τον κόσμο και τροφοδοτούν την τρομοκρατία.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δημοσιογράφος
   Τα σχόλια αυτά προκάλεσαν ακύρωση συνάντησης των Υπουργών Εξωτερικών των δύο κρατών Σάμεχ Σούκρι και Μεβλούτ Τσαβούσογλου στις 25 Σεπτεμβρίου 2014, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης. Tο Αιγυπτιακό Υπουργείο Εξωτερικών, απέρριψε τα σχόλια του Ερντογάν για τον Σίσι, κατηγορώντας τον ότι «επιδιώκει να προκαλέσει χάος, να σπείρει τη διχόνοια στη Μέση Ανατολή προσφέροντας πολιτική και οικονομική υποστήριξη και καταφύγιο σε τρομοκρατικές οργανώσεις, ώστε να ζημιωθούν τα συμφέροντα των λαών της περιοχής για την επίτευξη προσωπικών φιλοδοξιών του Τούρκου Προέδρου και την αναβίωση ψευδαισθήσεων του παρελθόντος»[6]. Ο Σίσι, στην ομιλία του στην Γ.Σ. του ΟΗΕ στις 24 Σεπτεμβρίου, χαρακτήρισε την Αίγυπτο ως «φάρο του μετριοπαθούς Ισλάμ», η οποία, μετά από χρόνια πολιτικής και θρησκευτικής αντιπαράθεσης, «έχει ανακτήσει την αυτοπεποίθησή της»[7].
   Επί σειρά ετών η Άγκυρα προσπαθούσε να συνάψει συμφωνία με την Αίγυπτο που θα απέκοπτε την ελλαδική ΑΟΖ από την κυπριακή, υπολογίζοντας μόνο τις χερσαίες και όχι τις νησιωτικές γραμμές βάσης. Επιδίωκε δηλαδή να εξαιρεθούν τα νότια και ανατολικότερα ελληνικά νησιά και νησίδες της περιοχής της Κρήτης και των Δωδεκανήσων που συγκροτούν την ελληνική γραμμή βάσης για την χάραξη της ΑΟΖ έναντι της Αιγύπτου.

Τώρα η Τουρκική Ηγεσία επεδίωκε να διαπραγματευθεί τη συμμετοχή της στην αντιτζιχαντιστική συμμαχία. Επέλεξε τη συγκεκριμένη στιγμή για να στείλει το σεισμογραφικό σκάφος «Μπαρμπαρός», συνοδευόμενο από μια φρεγάτα και από δύο άλλα σκάφη (ένα τουρκικό, ένα νορβηγικό), στην ΑΟΖ της Κύπρου. Επιχειρούσε να μονιμοποιήσει την προκλητική αμφισβήτηση της ΑΟΖ μέσω τετελεσμένων γεγονότων.
Η εμφάνιση του «Μπαρμπαρός» εντός της κυπριακής ΑΟΖ έθεσε σε συναγερμό τη Λευκωσία, όπου συνεκλήθη εκτάκτως το Εθνικό Συμβούλιο. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ Βαν Ρομπάι και η Ρωσική Κυβέρνηση καταδίκασαν τις τουρκικές απειλές κατά της Κυπριακής ΑΟΖ.
Αφ' ετέρου, ο Πρόεδρος της Αιγύπτου Σίσι σε ομιλία του στην Σύνοδο του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) στη Νέα Υόρκη, ζήτησε να απαλειφθεί ο όρος «Τουρκοκυπριακό Κράτος» από κάθε αναφορά στο κατοχικό ψευδοκράτος, το οποίο διαθέτει καθεστώς παρατηρητή στον εν λόγω Διεθνή Οργανισμό. Την άποψη αυτή του Σίσι συμμερίσθηκαν το Ιράν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα[8].

   Εξάλλου, επιθέσεις τζιχαντιστών μπορούσαν πλέον να εκδηλωθούν οπουδήποτε. Πρόβλημα υφίσταται και για την Ελλάδα. Η μαζική παράνομη μετανάστευση τροφοδοτεί το πρόβλημα. Η Ελληνική Πολιτεία πρέπει να είναι έτοιμη για δραστική αντιμετώπιση ακραίων ισλαμιστών. Η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης για ενίσχυση των Κούρδων με πυρομαχικά - μετά και από σχετική εισήγηση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ειδικότερα του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας - θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι κινείται σε ορθή κατεύθυνση, αλλά εφόσον θα εντασσόταν σε έναν συνολικό εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό.
 Οπωσδήποτε, το δίλημμα επιλογής ανάμεσα σε σκοταδιστικές δυνάμεις αφενός και φιλοδυτικά δικτατορικά καθεστώτα αφετέρου δεν μπορεί να παράγει εναλλακτικές δημοκρατικές πολιτικές προοπτικές για την περιοχή και τους κατοίκους των χωρών της. Οι δυτικές χώρες όφειλαν ως προς αυτό να αναγνωρίσουν τις ευθύνες τους και να ακολουθήσουν μια εναλλακτική αντιμετώπιση των κοινωνικοοικονομικών και πολιτικών προβλημάτων της ευρύτερης περιοχής.

         Στο πλαίσιο της διεθνούς ταραχώδους συγκυρίας, η επεξεργασία και η εφαρμογή μακροπρόθεσμου συνολικού στρατηγικού σχεδιασμού, για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό του 21ου αιώνα, που διέπεται από τα ιστορικά διδάγματα και την γνώση της σύγχρονης γεωπολιτικής, αποτελεί ζωτική ανάγκη[9]. Η Ελλάδα χρειαζόταν μια καλά σχεδιασμένη, ιστορικά τεκμηριωμένη, ιεραρχημένη και πολυδιάστατη ελληνική - και ευρωπαïκή - εξωτερική και ενεργειακή πολιτική. Μια τέτοια πολιτική θα έπρεπε να εκφράζεται με εξειδικευμένο τρόπο στα Βαλκάνια καθώς και στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα χρειαζόταν να επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική της στη βάση της προώθησης του στόχου της εθνικής ανεξαρτησίας. Ο επαναπροσδιορισμός απαιτείται να γίνει τόσο σε αποτρεπτική κατεύθυνση έναντι κάθε επιβουλής των κυριαρχικών δικαιωμάτων της, και βεβαίως σε συντονισμό σχεδιασμού και ενεργειών με την Κυπριακή Δημοκρατία, όσο και στην κατεύθυνση της διασφάλισης του εθνικού ελέγχου των πλουτοπαραγωγικών πόρων της, στους οποίους συμπεριλαμ­βάνονται και οι υδρογονάνθρακες.

         Οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή και η απομόνωση της Τουρκίας ευνοούν την συνεργασία Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου και  Αιγύπτου. Οι τρείς πρώτες χώρες τουλάχιστον είναι δημοκρατικές και χαρακτηρίζονται από σταθερότητα, παρά τα οικονομικά προβλήματα. Είναι αξιόπιστοι σύμμαχοι και εταίροι των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στις θάλασσές τους τις καθιστούν σοβαρές εναλλακτικές ενεργειακές επιλογές, ιδιαίτερα για την Ευρώπη. Τέλος, η διεθνής κατακραυγή κατά της Τουρκίας για την πολιτική Ερντογάν προσφέρει σημαντική ευκαιρία στις τέσσερις χώρες να προωθήσουν περισσότερο τη συνεργασία τους, όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά και στην ασφάλεια. Εξάλλου, με την κρίση που δημιουργήθηκε στις σχέσεις της Τουρκίας με τους σιίτες αλλά και με τμήμα των σουνιτικών δυνάμεων (Αίγυπτος), για την Ελλάδα παρουσιαζόταν στα ανατολικά της δυνατότητα για αναβάθμιση των σχέσεών της με τον Αραβικό και Ιρανικό κόσμο. Τέλος, θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας και η προώθηση μιας ειδικής σχέσης συνεργασίας με τη Ρωσία στην Άμυνα, τους εξοπλισμούς, την ενεργειακή πολιτική και τους αγωγούς. Βεβαίως η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει ρόλο ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΔΡΩΝΤΟΣ (π. χ. όσον αφορά τη θέση της στο Παλαιστινιακό) και καθεμιά από τις προαναφερόμενες συνεργασίες να γίνει ΜΕ ΑΠΟΣΑΦΗΝΙΣΜΕΝΟΥΣ ΟΡΟΥΣ.

         Εξάλλου, η Ελλάδα, για να αντιμετωπίσει την τουρκική στρατηγική, όφειλε να προωθήσει και μια καλά σχεδιασμένη συνεργασία των βαλκανικών λαών και κρατών, αυτοτελώς και στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ως προς την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. να συμβάλει αποφασιστικά στην ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΠΙΔΙΩΞΗΣ. Ελληνοτουρκικός διάλογος ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΝ ΠΡΩΤΑ Η ΤΟΥΡΚΙΑ: - Δεν άρει την ανακήρυξη ως «αιτίας πολέμου» της άσκησης από την Ελλάδα του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. - Δεν αναγνωρίσει το διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υφαλοκρηπίδα και την Α.Ο.Ζ. - Δεν διακηρύξει σεβασμό στις συνθήκες της Λωζάννης και των Παρισίων και στο Ιταλικό πρακτικό παράδοσης των Δωδεκανήσων (1947), που καθορίζουν τα σημερινά σύνορα. - Δεν αποσύρει τα στρατεύματα κατοχής από την Κύπρο και δεν σταματήσει το διαρκές έγκλημα του εποικισμού στο νησί.
------------------------------------------------
[1] Πρβλ. Editorial Board, «U.S. airstrikes in Syria signal a new battlefield», The Washington Post, 22.09.2014.

[2] «Jailed Kurdish warns ISIS victory would end Turkey peace process», 02.10.2014, http://english.alarabiya.net/en/News/middle-east/2014/10/02/

[3] Εως τις 10 Οκτωβρίου οι συγκρούσεις διαδηλωτών και τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας είχαν προκαλέσει τουλάχιστον 25 νεκρούς.
[4] Benny Avni, «Has Turkey entered the anti-ISIS Coalition to Counter the Kurds?», 05.10.2014, http://www.newsweek.com/-275256. «Τουρκία: Δεν θα μπούμε σε πόλεμο (με το Ισλαμικό Κράτος)», 14.10.2014, http://www.tribune.gr/world/ news/article/81258/. «Η Tουρκία κήρυξε τον πόλεμο στους Kούρδους», 14.10.2014, http://www.hellas-now.com/2014/10/
[5] Chelsea J. Carter, Ben Brumfield and Sara Mazloumsaki, CNN, «Vice President Joe Biden apologizes to Turkey, UAE», 06.10.2014, http://edition.cnn.com/2014/10/05/ politics/isis-biden-erdogan-apology/

[6] «Αίγυπτος κατά Ερντογάν: Προκαλεί χάος, δίνει καταφύγιο σε τρομοκράτες», 25.09.2014, www.tovima.gr.

[7] «El-Sissi: Egypt is a ‘beacon of moderate Islam’», http://www.pbs.org/newshour/ rundown/watch-live-speeches-u-n-general-assembly-2014/. Προσπελάστηκε 26.09.2014.

[8] «Egypt’s Sisi demands Turkish Cypriots Removed from OIC», 07.10.2014, http://www.worldbulletin.net/news/145743/egypts-sisi-demands-turkish-cypriots-removed-from-oic
[9] Πρβλ. Θ. Σ. Μπατρακούλης, «Για μια εθνική στρατηγική: Γεωιστορία, προκλήσεις και δυνατότητες», 07.12.2012, όπ. π.